Terug

27 oktober 2009
De eerste reactie komt van Hannah, die als een blok viel voor Amy.

Hoi Sylvia,

30 oktober 2009
De tweede reactie komt van Bianca, die samen met Gerald verliefd werden op Bjørn Orlando en Akira Laurie.

Dag Henk en Sylvia,

Even een momentje voor een mailtje: ze slapen nu namelijk allebei tegen elkaar aan op de poef. Allereerst: het zijn schatjes. (maar da´s niks nieuws voor jullie)

Ze zijn er pas 24 uur, maar we hebben al heel wat beleefd. We hebben ze vannacht niet gehoord en vanochtend waren alle brokken in de bak op en de kattenbak vol. Zo hoort het ook. Gisteravond heeft Akira iets ontdekt: onze hoekbank bestaat uit 5 delen en waar deze gekoppeld zijn is de lap stof die aan de onderkant van de bank bevestigd is niet helemaal vastgemaakt. Daar kan je dus ín de bank klimmen. Spannend!! Dat was dus niet de bedoeling. Het motto ´als ik er niet kan komen met de stofzuiger, is het voor jullie ook verboden terrein. Telkens de hele bank demonteren is geen optie voor mij..... Om een lang verhaal kort te maken: we hebben de bank helemaal gedemonteerd en aangezien het hermetisch dichtnaaien en nieten te veel werk was hebben we de overal de stof gewoon helemaal verwijderd. In plaats van de avond op de bank door te brengen en te genieten van de doerakken hebben we er onder gelegen. Vanavond herkansing. Ze eten goed en hebben vanmiddag gekookte vis gegeten. Effe wennen, maar dat ging er wel in. Alleen geloof ik dat Akira van veel en kleine hapjes houdt. Zodra ze stopt met eten schuift er meteen een ander kopje in. Ik blijf er voorlopig gewoon bij zitten als ze eten. Weet ik zeker dat ze genoeg
binnenkrijgt. Vanmiddag heb ik ze allebei hun tuigjes aangedaan om er aan te wennen. Voor Akira is het nog wat groot en ze bokte de eerste minuten als een wilde stier. Daarna wende het blijkbaar snel want na wat spelen viel ze in slaap. Ik hou haar nog een paar dagen binnen met haar hoestje. Orlando vond het tuigje wel raar, maar dat was ook alles. Ik heb hem meteen
aangelijnd en mee de tuin en het zonnetje in genomen. Ongelofelijk: nadat hij een paar minuten op mijn arm de omgeving had verkend heb ik hem neergezet en het handtasje ging meteen lopen aan de lijn. Het eerste stuk staart fier omhoog en de rest op z´n kop. Ook hem de ren laten bekijken en die viel prima in de smaak. Zéker de hoger gelegen uitkijkplaatsjes.

Ook op het benedenterras en op het steiger gelopen en hij vond vooral het water zeer interessant. Ook heb ik de klep van de kattenbak teruggehangen en zet ze er regelmatig allebei voor. Ook dit gaat niet lang duren voor ze het door hebben.

Het valt overigens wel op dat iedereen opeens op visite wil komen....

10 november 2009
een tweede reactie, "geschreven" door Akira Laurie en ik kon het niet nalaten om het hierbij te plaatsen. Geweldig Gerald!

Beste oud blikopener,
Die nieuwe baas van ons heeft gevraagd om effe wat te mailen. Het is inmiddels 12 dagen geleden dat jullie ons bij dat stel gebracht hebben. We denken nog veel aan jullie. Hoe is het met mijn boskat-familie daar?

Hoewel die nieuwe baasjes in het begin nogal aanstellerig klonken, zijn ze verder wel oke hoor. Gelukkig roepen ze ook hier Akira Laurie tegen me, want tis toch een beetje een naam uit de hogere klasse. Met mijn neef gaat het heel goed, hij doet jullie de groetjes. Mwah.. hij heet tegenwoordig Orlando, schijnen ze stoer te vinden.

Tussen jullie en mij, als sjieke dame, gesproken en gezwegen: hij wordt wel groot hoor ! En dan die dikke kop die hij heeft gekregen, niet normaal meer. Hij weegt nu al 2475 gram! Maar ik kan hem nog steeds met gemak aan, ben ook veel sneller en slimmer natuurlijk. Van de kitten-look is overigens bij hem niet veel meer te zien. Al zeg ik het zelf, het is wel een knappe vent geworden. En volgens mij ziet hij mij ook wel zitten, want hij loopt de hele dag achter me aan.

Ik zelf ben net nog zo slank als toen, 2070 gram. Maar ik kan tenslotte alles eten, mijn figuurtje blijft strak, ik kom geen ons teveel aan. Alhoewel het hardlopen natuurlijk ook voor een goede conditie zorgt. We mogen nu ook boven spelen in het sportkamertje en in de garage beneden, best wel cool. Buiten spelen is ook gaaf, al zou ik buiten in de tuin graag eens los willen lopen, maar daar is het vrouwtje nog veels te bezorgd voor. Van bepaalde stoelen in de kamer moet je afblijven, daar zijn ze best wel een beetje zeikerig in, maar dat went wel. Gisteren hebben we nog een mooie speelton gekregen. Ik hoorde het ene baasje nog zeggen, dat hij er voor moest gaan overwerken. Beetje aanstellerig als je beseft wat voor vlees hij in de kuip heeft, maar dat leg ik hem nog wel een keer uit.

Ik hoef ze maar aan te kijken of ze doen alles voor ons. Zelfs als ik heel stout ben, staat het vrouwtje nog stiekum te lachen. Ik weet nog van die keer dat ik de vaas omgooide op de trap en zo. Kijk, dan weet ik zelf ook wel dat ik iets verkeerd doe. Zo ben ik opgevoed. Beste is je dan tijdelijk gedeinsd te houden, om dan later met de staart omhoog weer te kroelen met de
eerste de beste die je tegen komt.
Wat echt super is, is uitrusten op het bed van het vrouwtje. Zo !!, daar ligt een lekkere deken op! En als ik dan lig te knorren daar, dan valt ze zo in slaap, kan ik er samen met neefie lekker lang van genieten. Ook het andere baasje heeft zo zijn goede momenten, dus klagen doen we niet. Hij ruikt overigens ook heel lekker onder zijn oksel heb ik ontdekt, gelukkig mocht ik daar vandaag lekker tegenaan in slaap vallen, maar dat terzijde. Nu , ik geloof dat het snoepie-tijd is, schijn ik een poot voor te moeten geven, makkelijk zat.

Tot de volgende keer en geef iedereen kopjes van ons, Akira en Orlando

Akira Laurie werd op de NKU-SARA show, 11 april 2010 Best in Variëteit én Best in show!
20 november 2009 De volgende reactie is van Adria, die helemaal in haar nopjes is met Pluis (Arlon) Hallo Sylvia, Wat een heerlijke schat is Arlon en alleen heet meneer nu Pluis en het leuke is dat hij zijn naam al goed kent.. Het was zo apart toen we hem mee namen in de auto.. 2½ uur in de auto en vreemd.. Hele weg heb ik mijn hand in mandje bij hem gehouden en hij ging ook op een gegeven moment lekker slapen met zijn koppie op mijn arm.. Kwam hij in een heel vreemd huis terecht en ik dacht voorzichtig zijn gang laten gaan.. Maar meneer dacht er heel anders over.. Die vond het één grote speeltuin hier.. Ik heb een lange kamer van 8½ meter en ik dacht die gaat voorzichtig stapje voor stapje alles bekijken.. Nou mooi niet hij ging gelijk het hele huis en dus ook boven bekijken.. waar het net zo groot is... Overal sprong hij op en in en achter en overal lag speelgoed en lekker spelen ook gelijk met alles.. Ik stond hier echt totaal verbaasd van,want normaal doen ze het voorzichtig nieuwe omgeving  bekijken.. Maar meneer dacht er heel anders over.. Mijn eigen 5 tal vond het maar niks dat racewagentje in huis en er werd gegromd en geblazen.. Nou Pluis keek ze alleen aan van man maak je niet zo druk ik ben ongevaarlijk hoor en ging weer vrolijk verder met spelen.. Maar toen kwam de nacht.. Normaal heb ik alle katten altijd boven, maar ik heb nu de deur boven open laten staan zodat mijn katten een veilig heenkomen konden vinden en de nacht was ook best rustig behalve uiteraard een grom en blaas als meneer weer boven kwam of bij een van ze.. Tweede nacht net zo gedaan en toen was het al een stuk rustiger.. Vannacht alles mee naar boven genomen en deur naar beneden dicht gedaan en dacht gaat het niet dan doe ik de deur weer open.. Maar totaal niet nodig geweest.. en vanmorgen waren ze allemaal eigenlijk rustig behalve Pluis uiteraard die liep met alles te spelen en te rennen.. Het leuke is nu dat ook mijn katten hem nu  leuk gaan vinden en af en toe wil er eentje zelfs met hem spelen, maar toch nog eng een beetje ... en dan weer snel wegrennen en ergens hoog gaan zitten en die druktemaker vandaar bekijken weer.. Ja Sylvia en Henk een Noortje is zeker aan te raden wat een heerlijkheid is hij... Groetjes..van..Adria die weer verder gaat genieten van de boef...   17 januari 2010,  een geweldige reactie van Peter en zijn gezinnetje waar Amber nu deel van uitmaakt. Hoi Sylvia, bij deze een mailtje over Amber. De eerste ontmoeting tussen Woody en Amber was hoopvoller dan ik dacht want Woody had zoiets van HEEEEE een andere poes! Gezellug! Maar na een halve dag was dat omgeslagen in HE, wat mot dat hier? Amber was echt een bang poesje die zicht verstopte, maar na een beetje hulp onzerzijds, is ze niet meer bang maar erg aanwezig J Ze is erg nieuwsgierig en onderzoekend en wil graag alles zien, ook zo het water in bad! Waar ze toch wel een beetje mee uitkijkt, maar als het bad leeg is vindt ze het erg leuk om in bad te slapen voor een half uurtje. Ze vindt het ook erg interessant om het eten van Woody weg te kapen en heeft nu haar eigen wiskas ipv haar eigen merk wat ze had meegekregen. Wat ik wel erg dapper vindt, is dat Amber nu Woody achterna zit, ondanks zijn stevige gewicht (8kg!) en omvang! Wat resulteert in dat Woody nog wel eens zijn gewicht in de strijd gooit, om duidelijk te maken dat hij de baas is, dit levert natuurlijk wel leuke schouwspelen en situaties op, oa Amber is zo snel dat ze Woody uitdaagt door op z'n rug te springen cq zitten en dan als een raket er vandoor.... Maw ze is een echte bandiet! Maar wel erg lief en aanhankelijk (ze slaapt met ons op het voeteneind samen met Woody en doet aan wedstrijd wie het hardste kan spinnen!) Al met al een gezinslid waar we in een korte tijd erg op gesteld zijn geraakt. Ze mag van mij alleen wat langer uitslapen ± 0500 uur wakker! En maakt dan heel het huis wakker. Verder vindt ze leuk: voetballen met sinaasappels, of walnoten, discusgooien met planten, gitaar spelen op mijn gitaar althans een poging tot, voeten vangen, vingers bijten, sokken slepen, spelen op de laptop, meehelpen met koken LEES Voorproeven! Ze is aan het uitgroeien tot chef-kok! En ze is dol op doosjes. Ze heeft nu haar eigen doos boven de trap waar ze graag overdag in slaapt. Dit is een plaatsje waar alleen zij slaapt (territorium). Ook vindt ze graven in de kattenbak een leuke bezigheid, waar ze wel een halfuur mee bezig kan zijn. Amber is een heerlijke kat die graag in het middelpunt van de belangstelling staat. Liefs en groetjes Agata, Peter, Woody en Amber Maart 2010 Alie is helemaal gek op haar Axel. En deze kerel is zelfs een schootkat geworden! Ze stuurde foto's die ik ingescand heb en een slide van gemaakt, zodat iedereen die gekke lange dwaas kan bewonderen!