| 28 juni
2011. Het laatste kitten van Shana woont sinds een klein maandje bij Leoni
en Sjoerd in Hendrik-Ido-Ambacht. Denya vermaakt mens en kat met haar
doldwaze streken!
Hoi Sylvia,
Het kennis maken met de andere katten is ook erg goed gegaan. Dorus vond d’r al vanaf het eerste moment erg interessant en liep ook zoveel mogelijk achter d’r aan. De diva zelf moest nog niet zoveel van hem hebben en het was de eerste dag regelmatig blazen naar hem. En zielig droop ie weer af om het later nog een keer te proberen, mijn arme vent!
|
|||
| 19 mei 2011
en onze mooie meid DeeDee, 1 van de kittens van Shana uit 2011 is verhuisd
naar Zulte, België. Hieronder het allereerste verslagje. (Django is de
Britse heer des huizes)
Hey Syl en Henk,
|
|||
| We zijn inmiddels in 2011 beland,
en ik kreeg een fijne mail over het wel en wee van kitten Coco met
haar tante Amber, het kitten van Shana uit 2009. |
|||
|
|
|||
| Hoi syl, jah sterk he?...
Amber kwam aan m'n voeten liggen toen ik bij jullie voor het eerst
binnenkwam, en bij Coco gebeurde exact hetzelfde. It's ment to be... Nou coco is goed ingeburgerd hier, sjesus wat een spring in t veld! coco en amber zijn onafscheidelijk, waar coco gaat sjouwt amber er achteraan echt leuk! ze is kampioen in springen, ook in bad vindt ze leuk maar water iets minder. en ze vreet de oren van mn hoofd, ik moet ze alleen nog ff n x wegen maar ze komt wel aan ik weet alleen niet hoeveel. ze is dol op dr speeltjes en op het laser lichtje, samen met amber erachteraan niet te geloven zo leuk. op bed vindt ze ook geweldig en dan voeten vangen als je beweegt. savonds als we in bed liggen komt ze altijd een kusje brengen, en dan bedoel ik letterlijk een kusje brengen! dat heb ik nog nooit gezien. neus op neus:-) lachuh aaien en knuffellen nog niet zo maar dat komt wel als ze straks wat rustiger wordt, ze heeft af en toe dr momenten. ik zal binnenkort wel wat meer schrijven, maar ik ga nou eten kom om van de honger! gr agata peter amber coco en woody xx
|
|||
|
17 januari 2010, Hoi
Sylvia, bij deze een mailtje over Amber. De
eerste ontmoeting tussen Woody en Amber was hoopvoller
dan ik dacht want Woody had zoiets van HEEEEE een
andere poes! Gezellug! Maar na een halve dag was dat
omgeslagen in HE, wat mot dat hier? Amber was echt een
bang poesje die zicht verstopte, maar na een beetje
hulp onzerzijds, is ze niet meer bang maar erg
aanwezig.
|
|||
| Amber is een
heerlijke kat die graag in het middelpunt van de belangstelling
staat. Liefs en groetjes Agata, Peter, Woody en Amber |
|||
|
|
|||
| Maart
2010 Alie is helemaal gek op haar Axel. En deze kerel is zelfs een schootkat geworden! Ze stuurde foto's die ik ingescand heb en een slide van gemaakt, zodat iedereen die gekke lange dwaas kan bewonderen! |
|||
|
|||
| Inmiddels is zijn zusje Amy bij hem komen wonen omdat haar vorige vrouwtje geen Norenmens is. De 2 zijn dolgelukkig met elkaar!!! | |||
| De eerste
reactie komt van Hannah, die als een blok viel voor Amy.
19
december 2009 vond dat ik zelf maar eens een mailtje moest schrijven. Die nieuwe baas van mij, die is tikje getikt hoor, had in mijn buitenverblijf allemaal wit spul gestrooid wat erg koud was aan de pootjes. Dat weerhield mij er trouwens niet van om lekker buiten te gaan spelen hoor. Me stiekem verstoppen achter een boomstronk en dan Elske op de nek springen. Verder wou je graag weten of ik groot geworden was. Nou best wel, kijk mij maar eens naast Disney en Elske. Disney is trouwens meer haar dan lijf hoor, ik ben bijna net zo groot denk ik. O ja, ik ben uit het tonnetje van de klimpaal gevallen. Gek hoor, dat ze die zo klein maken, Elske en ik pasten er niet beide in en dat wilden we wel. Nou ja, je ziet wel dat ik mij hier uitstekend vermaak, dus ik mis jullie bijna niet.... meestal. Pootje van Amy.
|
|||
![]() ![]() ![]() |
|||
|
30 oktober
2009 |
|||
![]() ![]()
|
|||
| Dag Henk en
Sylvia, Even een momentje voor een mailtje: ze slapen nu namelijk allebei tegen elkaar aan op de poef. Allereerst: het zijn schatjes. (maar da´s niks nieuws voor jullie) Ze zijn er pas 24 uur, maar we hebben al heel wat beleefd. We hebben ze vannacht niet gehoord en vanochtend waren alle brokken in de bak op en de kattenbak vol. Zo hoort het ook. Gisteravond heeft Akira iets ontdekt: onze hoekbank bestaat uit 5 delen en waar deze gekoppeld zijn is de lap stof die aan de onderkant van de bank bevestigd is niet helemaal vastgemaakt. Daar kan je dus ín de bank klimmen. Spannend!! Dat was dus niet de bedoeling. Het motto ´als ik er niet kan komen met de stofzuiger, is het voor jullie ook verboden terrein. Telkens de hele bank demonteren is geen optie voor mij..... Om een lang verhaal kort te maken: we hebben de bank helemaal gedemonteerd en aangezien het hermetisch dichtnaaien en nieten te veel werk was hebben we de overal de stof gewoon helemaal verwijderd. In plaats van de avond op de bank door te brengen en te genieten van de doerakken hebben we er onder gelegen. Vanavond herkansing. Ze eten goed en hebben vanmiddag gekookte vis gegeten. Effe wennen, maar dat ging er wel in. Alleen geloof ik dat Akira van veel en kleine hapjes houdt. Zodra ze stopt met eten schuift er meteen een ander kopje in. Ik blijf er voorlopig gewoon bij zitten als ze eten. Weet ik zeker dat ze genoeg binnenkrijgt. Vanmiddag heb ik ze allebei hun tuigjes aangedaan om er aan te wennen. Voor Akira is het nog wat groot en ze bokte de eerste minuten als een wilde stier. Daarna wende het blijkbaar snel want na wat spelen viel ze in slaap. Ik hou haar nog een paar dagen binnen met haar hoestje. Orlando vond het tuigje wel raar, maar dat was ook alles. Ik heb hem meteen aangelijnd en mee de tuin en het zonnetje in genomen. Ongelofelijk: nadat hij een paar minuten op mijn arm de omgeving had verkend heb ik hem neergezet en het handtasje ging meteen lopen aan de lijn. Het eerste stuk staart fier omhoog en de rest op z´n kop. Ook hem de ren laten bekijken en die viel prima in de smaak. Zéker de hoger gelegen uitkijkplaatsjes. Ook op het benedenterras en op het steiger gelopen en hij vond vooral het water zeer interessant. Ook heb ik de klep van de kattenbak teruggehangen en zet ze er regelmatig allebei voor. Ook dit gaat niet lang duren voor ze het door hebben. Het valt overigens wel op dat iedereen opeens op visite wil komen....
|
|||
| 10
november 2009 een tweede reactie, "geschreven" door Akira Laurie en ik kon het niet nalaten om het hierbij te plaatsen. Geweldig Gerald! |
|||
| Beste oud
blikopener, Die nieuwe baas van ons heeft gevraagd om effe wat te mailen. Het is inmiddels 12 dagen geleden dat jullie ons bij dat stel gebracht hebben. We denken nog veel aan jullie. Hoe is het met mijn boskat-familie daar? Hoewel die nieuwe baasjes in het begin nogal aanstellerig klonken, zijn ze verder wel oke hoor. Gelukkig roepen ze ook hier Akira Laurie tegen me, want tis toch een beetje een naam uit de hogere klasse. Met mijn neef gaat het heel goed, hij doet jullie de groetjes. Mwah.. hij heet tegenwoordig Orlando, schijnen ze stoer te vinden. Tussen jullie en mij, als sjieke dame, gesproken en gezwegen: hij wordt wel groot hoor ! En dan die dikke kop die hij heeft gekregen, niet normaal meer. Hij weegt nu al 2475 gram! Maar ik kan hem nog steeds met gemak aan, ben ook veel sneller en slimmer natuurlijk. Van de kitten-look is overigens bij hem niet veel meer te zien. Al zeg ik het zelf, het is wel een knappe vent geworden. En volgens mij ziet hij mij ook wel zitten, want hij loopt de hele dag achter me aan. Ik zelf ben net nog zo slank als toen, 2070 gram. Maar ik kan tenslotte alles eten, mijn figuurtje blijft strak, ik kom geen ons teveel aan. Alhoewel het hardlopen natuurlijk ook voor een goede conditie zorgt. We mogen nu ook boven spelen in het sportkamertje en in de garage beneden, best wel cool. Buiten spelen is ook gaaf, al zou ik buiten in de tuin graag eens los willen lopen, maar daar is het vrouwtje nog veels te bezorgd voor. Van bepaalde stoelen in de kamer moet je afblijven, daar zijn ze best wel een beetje zeikerig in, maar dat went wel. Gisteren hebben we nog een mooie speelton gekregen. Ik hoorde het ene baasje nog zeggen, dat hij er voor moest gaan overwerken. Beetje aanstellerig als je beseft wat voor vlees hij in de kuip heeft, maar dat leg ik hem nog wel een keer uit. Ik hoef ze maar aan te kijken of ze doen alles voor ons. Zelfs als ik heel stout ben, staat het vrouwtje nog stiekum te lachen. Ik weet nog van die keer dat ik de vaas omgooide op de trap en zo. Kijk, dan weet ik zelf ook wel dat ik iets verkeerd doe. Zo ben ik opgevoed. Beste is je dan tijdelijk gedeinsd te houden, om dan later met de staart omhoog weer te kroelen met de eerste de beste die je tegen komt. Wat echt super is, is uitrusten op het bed van het vrouwtje. Zo !!, daar ligt een lekkere deken op! En als ik dan lig te knorren daar, dan valt ze zo in slaap, kan ik er samen met neefie lekker lang van genieten. Ook het andere baasje heeft zo zijn goede momenten, dus klagen doen we niet. Hij ruikt overigens ook heel lekker onder zijn oksel heb ik ontdekt, gelukkig mocht ik daar vandaag lekker tegenaan in slaap vallen, maar dat terzijde. Nu , ik geloof dat het snoepie-tijd is, schijn ik een poot voor te moeten geven, makkelijk zat. Tot de volgende keer en geef iedereen kopjes van ons, Akira en Orlando
|
|||
| Akira Laurie werd op de NKU-SARA show, 11 april 2010 Best in Variëteit én Best in show! Evenals haar neef Bono, deze in de categorie Katers | |||
|
|||
| 20
november 2009 De volgende reactie is van Adria, die helemaal in haar nopjes is met Pluis (Arlon) |
|||
|
Hallo Sylvia, Wat
een heerlijke schat is Arlon en alleen heet meneer
nu Pluis en het leuke is dat hij zijn naam al goed
kent.. Het was zo apart toen we hem mee namen in de
auto.. 2½ uur in de auto en vreemd.. Hele weg heb
ik mijn hand in mandje bij hem gehouden en hij ging
ook op een gegeven moment lekker slapen met zijn
koppie op mijn arm.. Ja Sylvia en Henk een Noortje is zeker aan te raden wat een heerlijkheid is hij... Groetjes..van..Adria die weer verder gaat genieten van de boef...
|
|||
|
|||
| Pluis is inmiddels 2011, ruim 1½ jaar en het is nog net zo'n grote dondersteen als toen hij klein was!!! |







