10 januari 2011

De kennismaking tussen Coco en de twee anderen verliep als volgt: Coco in de reismand, Woody, de kater van 9 jaar ervoor en hij blies. Deurtje open, Coco eruit met staartje in de lucht kijkend naar de saggerijn en je zag haar denken: "slecht opgedroogd kerel"? En ze loopt naar Amber. Die 2 meiden even snuffelen aan elkaar zo van: "hee hallo, ikke ben Amber, kom je hier wonen, gezellig zeg"! En met Amber in haar kielzog is Coco de tent gaan verkennen, staartje in de lucht... En zoals ik al voorspelde, ze liep daar binnen met een air van: zo, het interieur veranderd? Ze was direct 'thuis'. Prachtig voor een fokker om mee te maken dat jouw kitten echt zo stabiel is als je beweert dat ze is. Alle vertrekken werden geïnspecteerd evenals de open trappen. Na een uurtje begon het rennen met Amber en ik zie die kleine donderstraal in haar snelheid nog wel een keer doorglijden als ze de trap wil nemen, veel te snel. Zoals je die aap op een smal leuninkje wiebelend zag springen naar de bar anderhalve meter verderop... Ik zat met m'n ogen dicht in ieder geval. Dat er 4 man visite was interesseerde haar geen lor en 's avonds lag ze al lekker tegen Amber aan te slapen, zo schattig. Nu een dag verder kreeg ik foto's van haar baasje en Amber, ons eerste kitten uit het nestje van Shana was stikgelukkig met 'haar' kind vriendinnetje. Met z'n tweeën op de krabpaal heerlijk tegen elkaar aan.

Ons enigst kind zit helemaal goed! 

Enne Peter en Agata, bedankt voor de hartelijke ontvangst en de gezellig dag die we bij jullie mochten doorbrengen!

8 januari 2011

Naar boven

Voor de verhuizing weegt Coco 2320 gram. Vandaag was ze extreem druk met rennen en slippen en glijden. Wat een lol had dat beestje! Rol-over-Beethoven (Bono dus) en boven op de andere katten springen. We hebben hier in een deuk gelegen  J Takira is de laatste dagen heel erg met haar bezig, het lijkt wel alsof ze weet dat haar kind gaat verhuizen. O en die komiek is 'krols' geweest! Takira en Nyana waren krols, dus zij moest ook! Ook krolse geluidjes, draaien op haar rugje, trappelen met de achterpootjes EN staartje opzij!!! Dat gelooft geen mens als ik dat vertel, maar tis heus waar. Ze werd echt getriggerd door de 2 andere meiden. Heb d'r maar even uit die trigger gehaald door fanatiek met het laserlampje te gaan spelen. Gelukkig was het daarna over pffff. ...Kitten van 16 weken... Tis dat ze niet echt zwart is, maar ze heeft hetzelfde karakter als Bono, net zo'n ondeugende donderstraal. Dus als we in de toekomst naar Bono kijken, kijken we ook een beetje in gedachten naar Coco Noot, zoals we haar hier liefkozend noemen en ik heb nu écht geen tranen in me oogies hoor L  Jemig dat belooft wat voor morgen...

Nou mensen, dit was het laatste verhaaltje over Coco, maar ongetwijfeld schrijft haar nieuwe eigenaar (die vannacht zeker niet erg goed zal slapen) een stukje bij: Reactie's eigenaren!

6 januari 2011

Naar boven

Schreef ik 3 dagen geleden dat Coco niet op het aanrecht sprong, nouuuu vandaag zat ze er pontificaal op hoor! Vanmiddag hebben we ons hart vast moeten houden. Ze was zo aan het rennen en racen in de ren. Hele grote sprongen maakte ze. Zo van een klein plankje naar de allerhoogste plank en weer terug. En omdat ze zo lomp is als een deur breekt het zweet je uit. De kamer is ene grote bende van kussens en nog eens kussen voor het wandmeubel. Het zal toch niet gebeuren dat ze in zo'n dwaze bui van de kast af duvelt... In ieder geval valt ze zacht als het toch mocht gebeuren. Het is een portret... 

Zo zachtjes aan ben ik haar spulletjes voor de komende verhuizing in orde aan het maken. Foto in haar paspoort, de speadsheet van de groeicurve en notitie's van 16 weken hier, haar stamboom en contract en niet te vergeten de cd met al haar foto's en filmpjes. Speeltjes en het eten wat ze hier ook altijd kreeg. Haar Appie beesie moet ik niet vergeten, want die apporteerd ze. 

En ze wordt zo groot, en mooi, en lief, steeds liever. Nog een paar daagjes en dan gaat ze echt weg. O wat zullen we dit diertje missen! Natuurlijk werd elk kitten gemist na verhuizing, maar met dit ene kitten heb je toch een hele andere band. Haar gewicht nu? 2290 gram...

Tja en dan gaan deze kittenverhaaltjes verhuizen naar: Vorige kittens, evenals de foto pagina. Dan gaan we ons opmaken voor de bevalling van Shana over 4 weekjes. Kan iemand me helpen om die vier weken om te kijken J De foetussen zijn nu ongeveer 6 cm groot.

3 januari 2011

Naar boven

Hehe, eindelijk kan ik weer foto's maken met mijn mooie nieuwe digi. Superblij ben ik ermee en filmpjes, eindelijk eens van goeie kwaliteit! En met geluid ook nog. Ben al 2 dagen druk in de weer met alle instellingen aan het proberen. De katten denken, o jee daar heb je dat mens weer en maken benen. Weten zij veel dat ik nu ook zonder flits kan schieten. 

in het 2e weekend van januari gaat Coco naar haar nieuwe baasjes. Wat zullen Nyana en Bono haar missen... En wij ook hoor, die kleine brokkenpiloot. We gaan haar gezellig zelf wegbrengen en zullen ons 'kitten' Amber ook weer terug zien en dat is wel erg leuk. 

En dit gaan jullie niet geloven: Nyana is een beetje krols, Takira is erg krols en Coco doet alsof... Het is nogal wezenloos om mee te maken dat een kitten van ruim 15 weken dit overneemt. Exact hetzelfde gedrag én geluidjes! Kont omhoog, staartje opzij... Nou is ze met alles zo traag geweest, zelfs met het eten van brokjes wat ze sinds 2 dagen éindelijk doet, en op het aanrecht springen doet ze nog steeds niet. Tis een raar portret. De hoge krabpaal gaat nog elke avond tegen de vlakte, want met wildheid is ze wel haantje de voorste en op ongelukken zitten we de laatste weken ECHT niet te wachten. Tutje... maar een lief tutje!

31 december 2010

Naar boven

Wat een lompe donder is die Coco zeg... Eerst duvelt ze weer een keer van de paal af; kon zich nog nét vastgrijpen aan de vitrage. Maar dan is de sprong wel erg hoog voor zo'n klein katje en ik was te laat om haar op te vangen. Ze heeft dus 5 minuten een zeer pootje gehad. En 's avonds was ik wéér niet snel genoeg. Dit keer deed ze iets wat ze nog nooit gedaan heeft, namelijk de wc in speren terwijl ik eruit kwam. Normaal gesproken zou dat geen ramp wezen natuurlijk bij normale mensen in een normale wc, maar wij hebben geen verwarming in het ijshokkie, dus verwarm ik het met kaarstjes J En wat denk je, juist ja... ze rent recht op een kaarsje af... Resultaat: 1 gekrulde snorhaar!

Coco en Bono zijn ineens honden geworden. Bij elk knalletje wat ze horen gaan ze grommen. Tis wel komisch om te horen hoor, dat wel. Als het even rustig is, dan sluipen ze naar beneden. Coco komt gewoon onbevangen naar beneden, maar Bono sluipt echt, net als Babet. Buikschuiverend over de grond. Horen ze weer een knal dan schuiven ze weer naar boven, stelletje helden. De groten hebben grote angstogen, alleen Coco niet, die vindt het alleen vervelend en meer niet. Gelukkig horen ze het boven een stuk minder vanwege het speciale gas in de dubbele beglazing. Luiken dicht en het licht in de kattenkamer en overloop aan. 

Ik wil al de lezers van het kittendagboek van Coco een hele fijne en gezellige jaarwisseling toewensen en een heel mooi, gezond en Norenrijk Nieuw Jaar!!! Ik heb genoten en geniet van al jullie berichtjes in het gastenboek J

29 december 2010

Naar boven

Hehe, Coco is weer helemaal zichzelf. 27 december zijn we ter controle naar onze DA geweest en de reflexen zijn weer helemaal in orde, net zoals de pupil reflexen. Wat een opluchting zeg. Ze heeft gelijk haar laatste vaccinatie gekregen en de micro chip. Madammeke rent weer vrolijk rond met de rest van het tuig en geniet duidelijk van het goede leven. Gisteren woog ze (ik durf het haast niet te zeggen...) 2070 gram. En geloof maar niet dat ze brokjes eet hoor, no way! Maar vanmiddag wilde ze wél de ham van m'n boterham stelen! Oke, 1 keer mag dat voor de foto J Ze hebben het allemaal 1 keer mogen doen want het is dolkomisch om te zien hoe zo'n frutsel probeert te jatten. De dag ervoor wilde ze eens komen kijken wat we 's avonds op ons bord hadden dus ze sprong zo op de tafel en pardoes in Henk zijn bord. Dan kan je niets anders doen dan lachen toch? We weten uit ervaring dat dit allemaal van tijdelijke aard is en hoort bij de opvoeding. 

25 december 2010

Naar boven

Gelukkig is Coco weer aan de beterende hand. De druk op haar hersentjes begint af te nemen en de vreemde ren aanvallen worden minder. Het kleine meidje is wel heel erg aanhankelijk geworden, ze weet gewoon dat we haar willen helpen als ze het moeilijk heeft. Ook is ze weer flink in gewicht aan het toenemen, gisteren woog madammeke maar liefst 1800 gram! Dus wij zijn dubbel in onze nopjes. Met haar toekomstige eigenaar afgesproken dat ze wat langer bij ons blijft, totdat ze weer helemaal oke is, want een verhuizing is al stressvol genoeg en de kennismaking met 2 nieuwe katten, dus dat leek ons een strak plan. Want we kunnen goed merken dat het een beetje veel voor haar geweest is, de hersenschudding samen met het wisselen.

Op kerstavond kwam onze zoon met zijn Duitse herder. Coco heeft nog nooit een hond gezien, dus wij verwachten een hoop geblaas en een weggekropen katje. Wat kan een mens zich toch vergissen zeg... Ze roken aan elkaar en waren vanaf de eerste minuut dikke maatjes! En zelfs samen spelen, tis toch niet te geloven. De hond is wel katten gewend, dat scheelt wel natuurlijk maar dat kleine meisje is stoer! Wel liet ze direct merken als woef te opdringerig was; zij beschikte over flinke wapens, zoals je kan zien op de foto pagina J  Zo klein als ze is, liet ze toch even weten dat zij de baas was. 

En die bravoerige Bono, nou die zat verstijfd op de hoge krabpaal om er de hele avond niet meer vanaf te komen! Babet, Takira en Nyana gingen pleite, alleen Gizmo en Shana stoorden zich er weinig aan.

18 december 2010

Naar boven

Tjonge wat kan een mens zich toch druk maken over een klein katje. Wat is het nou geweest? Coco is aan het wisselen... Misschien wel getriggerd door een val uit de hoge krabpaal in de ren, maar een katje wat rent en vliegt kan nou eenmaal wel eens vallen. In ieder geval toen ik haar donderdagavond een dwangvoeding gaf hoorde ik een kiesje knarsen. Ze was boos met die dwangvoeding, maar dat zal me dan een worst wezen, eten moest ze! Ik had speciale voeding gekocht van Royal Canin die je in een spuit kan doen. De volgende dag at ze weer als vanouds en toen ik in haar bekje keek, ja hoor, een lege plek in haar kaakje waar een kiesje had gezeten. Nu kan de volwassen kies naar boven komen.

Tis nu gewoon weer het draakje was ze altijd was J  Ik moet er eerlijk bij zeggen dat het een pak van ons hart was hoor, dat ze weer normaal at. En haar nieuwe eigenaar Peter was ook in zijn nopjes. Vandaag hebben we een lekker makreeltje gekocht voor de dame. Ze zit nu weer op haar oude gewicht, dus nog even lekker 'vet' mesten. Nog 15 dagen mogen we van dit knorrepotje genieten, want je hoeft maar naar haar te kijken of die knor gaat aan! 

15 december 2010

Naar boven

Het baart ons een beetje zorgen dat Coco zo slecht eet. Ze zit nu op het gewicht van 9 dagen geleden... Ze speelt minder, slaapt meer en ligt het liefst op de radiator. Spuugt niet, heeft geen diaree, geen koorts, bekkie ziet er goed uit, niet niesen of hoesten, geen vieze oogjes. Wel is duidelijk dat ze niet wil kauwen. Misschien heeft ze haar tandvlees bezeerd met een kerstbal waar ze het draadje vanaf gewikkeld heeft, dat was vlijmscherp. Dat merkte ik pas toen ik een hele lange draad vond in de keuken. Of heeft ze keelpijn. 74 gram afvallen in 4 dagen tijd is wel erg veel. Ze speelt wel weer sinds 2 dagen gewoon en rent en vliegt, maar veel minder dan 5 dagen geleden. Als het morgenochtend nog niet beter gaat met eten, zitten we 's avonds bij de DA. Tenminste, als de auto weer terug is. Zal je altijd zien, die staat al drie dagen bij de garage...

12 december 2010

Naar boven

Wist ik het zeker dat er ballen uit de boom zouden zijn, en de slingers eruit door Coco? Mooi niet. Ze taalt er niet naar en de rest van de katten ook niet. Goed voorbeeld doet volgen zal ik maar zeggen. Of ben ik nou te voorbarig... denk het eigenlijk wel. Vandaag voelt ze zich niet lekker en de reden, geen enkel idee. In ieder geval is ze afgevallen naar 1586 gram, dus ben ik niet blij nu.

10 december 2010

Naar boven

Vandaag heb ik de kerstboom opgezet. Nieuwsgierig als het spul hier is, moesten ze natuurlijk in elke doos en alles bekijken en proberen om in de zakken te komen. Toen de kunstboom stond, had niemand nog interesse. Na de verlichting ook niemand. De stoute schoenen aangetrokken en de ballen erin gehangen. Niemand interesse. Nu hangen de slingers erin, en er is geen kat te bekennen! Waarom weet ik nou toch zeker dat morgen de slingers eruit zijn en ballen op de grond liggen die als voetbal gebruikt zijn??? Ach, het boeit ons eigenlijk niet. De onderste ballen zijn van plastic en de slingers ed. hangen we gewoon weer terug. Elke dag, tot 7 januari... Maar.... Coco kàn natuurlijk vannacht in de kerstboom springen! En daar hangen de mooie dure spullen, bovenin. Nou ja, we zien het morgen wel bij het opstaan.

En ze kan aporteren! Ik heb het haar ook geleerd. Net als Bono is ze bezeten van de beesies van Appie. Nou, die komt ze mooi terug brengen na het weggooien. Tis een slimme meid. Haar staart is nu aan het groeien, en die krijgt een flink formaat. Die suffe Henk had bijna haar stamboom weggegooid. Hij dacht dat ik hem al opgeruimd had. Gelukkig keek ik in de envelop en ja hoor, daar zat ie nog in. Wat een bof dat we een papiercontainer hier in Zeeland hebben... Ik zal d'r eens wegen. Met bijna 12 weken 1642 gram. 40 Gram zwaarder als een katerkitten en 2 ons zwaarder dan een poes van haar leeftijd. Noren kittens wel te verstaan.

6 december 2010

Naar boven

Coco haar nieuwe baasje zal sterk in zijn schoenen moeten staan hoor, want die meid kan zielig kijken! Als ze bij me ligt en ze wil weg, dan zet ze een blik op alsof ze zwaar mishandeld wordt. Je zou zo de WSPA bellen... Wat een portret zeg. O, en die kleine rotmeid eet dus wél brokjes he. Maar alléén als ze op hààr schaaltje liggen en dat op hààr plaatsje staat! De brokkenbakken raakt ze echt niet aan, ook het eten van de groten is haar te min. Dat is dan toch weer een nadeel van een kitten alleen. Er is geen kitten concurentie.

We hebben vandaag Shana opgehaald bij de dekkater. We gaan duimen dat ze opgenomen heeft. Alle katten zijn zo blij dat ze er weer is, dat we gewoon geen kat meer zien of horen. Totaal relaxed ligt het hele spul al de hele avond te slapen. Ze willen niet eens naar buiten! Kan je toch zien hoe een groep op elkaar ingesteld is. 

3 december 2010

Naar boven

Zo snel als Coco groeit, das niet normaal hoor. Ze groeit sneller dan ze het aan kan eten! Het is een lang draakje op hele hoge poten. En lief!!! Zelden zo'n lief poesje meegemaakt. Meestal zijn het krengetjes als ze nog zo klein zijn. Maar met het aaien gaat ze spinnen als een molentje en komt op schoot, maar alleen als ZIJ daar zin in heeft. Eten doet ze als een dijker, uiteraard het liefst Gourmetjes Gold die ze verslind. Jah tis een dure meid J En brokjes ho maar. Alleen worden ze gegeten als ze over het prakje gestrooid worden, maar uit de brokkenbak echt niet he. vandaag weegt ze met 11 weken 1532 gram.

Het weer vinden ze maar niets, veel te koud. 's morgens een uurtje en 's avonds een kwartier en dan vinden ze het welletjes geweest. Dus het laserlampje draait overuren. Binnen spelen ze nu veel meer met elkaar met vooral veel ren- en jachtspelletjes. O en krolse Shana is naar King, de dekkater. De kater had wel zin, maar Shana die blies! De eigenaar moest het nodige veiligstellen aan hoge spulletjes, want sja, Shana is een klimmer. De kater had likkebaardend het nakijken... 

28 november 2010

Naar boven

Er stonden inderdaad nog wat foto's op het toestel, dus die staan op de site erbij. De foto's die ik vandaag maakte, dat Henk lui op de bank lag met Bono tussen zijn benen, Coco op zijn been en Shana bovenop zijn bast, die heeft het toestel niet gepakt L Echt niet leuk! Er schijnt iets met de connectie te zijn tussen de battery'en en hun aansluitingspunt. Na het even openmaken van het toestel kon ik wel weer foto's maken. Pech hoor, die leuke foto's die er nu niet zijn... Maar ja, zelfs camera's hebben niet het eeuwige leven. Het dingetje is net zo oud als Gizmo, 9 jaar ruim dus...

27 november 2010

Naar boven

Zo zeg, een hele week geen foto's gemaakt van de hamster! Ow het is echt naar, maar mijn toestel is het aan het begeven. Als het goed is moeten er nog een paar op het toestel staan, maar daar zal ik morgen wel eens naar kijken. Ik heb het ook veel te druk gehad met de spreadsheets die Bianca Rozemeijer voor me gemaakt heet. In deze tabellen kan ik nu de hele foklijn opnemen, mét foto's van ouders, grootouders en overgrootouders. Grafieken en bijzonderheden en alles zo ontzettend overzichtelijk. De voorgaande 2 nestjes ga ik op dezelfde manier invullen, evenals het komende nestje van Shana en King. Dus ik heb het te druk met kijken naar Coco en consorten, lachen om het spul, spelen met ze en de verdere dagelijkse beslommering.

De katten vinden het trouwens te koud om naar buiten te gaan! Het zijn een stelletje watjes hier. Wel effe klieren bij het raam zodat ik het open zet, maar met een noodvaart zijn ze weer binnen hoor. Zijn jullie wel Noren??? Oké, ik generaliseer wel een beetje, want Nyana, Babet en Takira zijn wel veel buiten, maar Bono, vent met een mega vacht die hangt liever op de helft, zodat hij toch boven de verwarming hangt met z'n hol en alleen z'n koppie buiten... Coco vind het maar niks, die kou. Hoeft van ons ook niet hoor. 

Met het eten is het een beetje wisselend. Ze begint nu wel de brokjes die op haar prakkie liggen op te eten, maar soms heeft ze het gewoon veel te druk met spelen om aan eten te denken. En dat is ook wel te zien aan de nieuwe groeigrafiek. In een halve week is ze 'maar' 68 gram aangekomen. Vandaag woog ze dus 1392 gram. Nou ja, bijna 14 ons voor een kitten van 10 weken oud is dacht ik niet verkeerd he J 

23 november 2010

Naar boven

Iedereen zegt dat Coco zo'n schatje is, nouuuu moet je maar eens binnen stappen hier! Het is een bitch! Ze doet echt in NIETS voor de grote katten onder. Henk noemt haar een Kamakazi piloot. Als je die hamster ziet rennen om vervolgens in volle ren bòvenop een grote kat te duiken die net zo hard rent dat dénk ik dat je de situatie wel voor je kan zien. De grote kat stopt plots want die voelt iets op zijn rug en Coco rolt en slipt verder de kamer in. OF de grote kat blijft rennen terwijl Coco op zijn/haar rug zit. Jippieaijeeeeeee! Tis echt feest hier dan. Wij liggen dubbel van het lachen en het hele spel begint van voor af aan. Het stijle wand racen via de rugleuning van de bank is ook begonnen, dus met andere woorden: het hek is van de dam. En het zal haar een zorg wezen of er nou toevallig iemand op die bank zit... 

En de buitenren, ze vind 't het einde! Vliegt in de krabpaal, op de vensterbank en loopt niet voorzichtig de ren in, welneu, rent direct over de plankjes, opstapjes, kastjes en rekken maar de allerbovenste plank, daar kan ze nog nét niet opspringen, duurt nog een paar daagjes en dan... Het allerleukste is, dat ze de grote katten meetrekt in haar ren partijen. Het vliegt en holt hier dat het een lieve lust is.

En ik weet nou zeker dat we haar een 'tikje' verziekt hebben met eten. Madammeke eet echt nog geen brokjes, ondanks het aanbod van maar liefst 8 verschillende merken. Met het warmen van het prakkie zijn we nu langzaam aan gestopt en dat gaat goed. Nu steeds consequent wat brokjes over het prakje en dan moet ze wel. Al zijn het er maar 7, maar ze gaan nu naar binnen. Zojuist gewogen, 1324 gram, 9½ week oud...

19 november 2010

Naar boven

Vandaag heeft Coco haar eerste vaccinatie gehad, de fourcat met Bb, speciaal voor Cattery's, en met een uitgebreide bescherming tegen de diverse niesziektevarianten. Zeker omdat Coco hier met meerdere katten zit, en volgend jaar bij Peter waar er dan ook 3 zijn. Uiteraard is ze helemaal nagekeken en gezond bevonden. Tutje zat na de enting en keuring rustig in haar tas te wachten. Ze had er niets van. Tijdens het invullen van haar paspoort haalde ik haar uit de tas en ging ze in m'n armen liggen pitten. Heerlijk meidje... Nu mag ze eindelijk en met toestemming van onze DA de ren in. Wat zal ze genieten! 

Gisteren kwamen de eigenaren van Akira Lauri en Bjørn Orlando gezellig op visite, én om ons de nieuwe Royal Canin kalender kado te doen waar Orlando met z'n mooie koppie in staat (December). Bianca heeft weer eens schitterende foto's gemaakt en die zijn te zien op de foto pagina bij Kittens Takira. Deze twee geweldige mensen wilde persé niet eerder komen dan wanneer Coco verkocht zou zijn. Grinnik, zelfbescherming heet zoiets J Ze waren wég van haar en de oooh's en ahhh's waren niet van de lucht. 

En Coco is voor het eerst niet aangekomen! We waren bezig om haar natvoer op kamertemperatuur te geven. Nou dat blieft ze niet. Ruiken en wegwezen. Het moet verwarmd worden wat we tot nu toe steeds deden. Dit zal dus langzaamaan afgebouwd moeten worden. Dus na de weging van vandaag direct weer een warm prakkie gegeven en hoppa, schaaltje leeg. Verwend? Coco??? Nee toch?

14 november 2010

Naar boven

Nou... ik heb niets teveel gezegd hoor J  Peter en zijn vrouwtje kwamen binnen, Coco ging bij zijn voeten zitten en hij zei tegen Agatha "its ment to be..." Een klik van hier tot Tokio. Dus gaan we haar begin januari 2011 brengen naar Gelderop, waar ook haar tante Amber zit. Geweldig om die weer eens terug te zien! Dus Peter kwam, zag, en Coco overwon. En dat terwijl hij eigenlijk specifiek op zoek was/is naar een zwarte Noor. Na het zien van Beer Bono was zijn reaktie direct: DIE NEEM IK MEE! Jah duh, ech nie he. Bono wilde hij al hebben toen hij de eerste keer kwam kijken naar Amber. Maar ja, Bono was niet te koop... 

Dus is nu is direct de afspraak gemaakt dat wanneer er in het komend nestje van Shana een pikzwart katertje zit, dit ook naar Gelderop verhuisd. Die Peter, 3 katten was zijn max... Grinnik, tja, eens een Noor, altijd een Noor en niets anders meer. Het karakter is nu eenmaal gewoon uniek te noemen. (dit zegt uiteraard iedereen van zijn 'eigen' ras) En zeker als je valt voor grote Noren, die er tegenwoordig, zeker in het zwart, niet veel meer zijn. Coco wordt ook groot. Ik liet hem vanmiddag foto's zien van Bono op de leeftijd van Coco en het zijn twee look-a-likes. Durf het bijna niet te zeggen maar madam weegt 1200 gram... We zijn écht blij met het gouden mandje waar ze naar toe gaat!

Zo nu ga ik een pyama papje maken voor het vreetbeest en m'n mandje opzoeken want ik ben moe van een stikgezellige middag!
Enne Peter en Agatha, bedankt voor het vertrouwen in ons, en onze Cattery.

13 november 2010 (Coco is nu 8 weken)

Naar boven

Nou tis weer een lekker knuffeldier hoor. Als ze geen zin heeft om zelf op de bank te springen (beetje lui) dan gaat ze op haar kontje zitten voor me en met smeekoogjes vertelt ze 'optillen!' We spelen dan een poosje met het Appie beesie en valt ze voldaan in slaap op schoot. Maar owee als ze wat hoort, dan speert ze naar de plaats van de herrie. Nergens bang van en zo hoort het ook. Ene keer is ze vreselijk geschrokken en een dag niet boven geweest. 

Wat gebeurde er? We zijn nógsteeds bezig om de boel hier een plaatsje te geven. Als je verhuisd naar een woning die de helft kleiner is, tja dan heb je een berg troep die toch een plaatsje moet krijgen. Dus stond er een trapleer in de slaapkamer. Het stormde hier, net als overal in Nederland dus ze wilden ook niet in de ren. Tja dan moet je iets verzinnen om het spannend te houden voor je diertjes. Dus ik ging in de slaapkamer lekker het bed verschonen en strijken. Normaal mogen de katten niet op de slaapkamer omdat het raam altijd open staat en ze vandaar uit zo op het dak van de ren kunnen springen en de benen kunnen nemen. Geen strak plan dus. Maar deze dame gaat niet met het raam open in die storm staan strijken, dus raam dicht en 7 katten gezellig 'helpen' met het bed en de strijk. 

Na een uurtje of 2 was ik versleten van grote en kleine kat onder het onderlaken vandaan te pulken, uit de dekbedhoes en kussenovertrekken en het steeds weer opnieuw opstapelen van het zojuist gestreken goed, dat ik even naar beneden ging om een peuk te roken. (geen veroordeling graag). Ik zit goed en wel en hóór ineens een knal, een brul van een kat en 28 denderende pootjes die naar beneden stormen... Dus ik sta op om te kijken wat er gebeurd is. Kon het eigenlijk wel raden hoor, want Shana wìlde al boven op de slaapkamerkast springen, en de trap stond zo dat zij er wel op kon, waarna de sprong een peuleschil was voor haar. Jah dus. Shana zat triomfantelijk op de kast en de trap lag op de grond... En ik had nog zó gezegd dat ze het niet mocht doen J  Maar de dag erop was Coco weer van de partij hoor, toen we wat spulletjes boven op de vliering moesten zetten, en natuurlijk zat madam op de vlieringtrap...

En aangekomen? Coco? 1120 gram vandaag... Ik vermoed dat vreetbeest 2 kilo weegt als ze verhuisd... Logisch, want als Henk haar 'prakje' maakt en roept "Cocoooo etennnn" dan komt ze aangespeerd, waar ze ook mee bezig was! Gelukkig is ze niet kieskeurig, tonijn, kip, makreel en vooral véél blikjes Gourmet Gold... En 's avonds een pyama papje van rijstemeel met kattenmelk en vlees. Voldaan valt ze dan in slaap...

9 november 2010

Naar boven

Coco weegt vandaag 1004 gram en ze is pas 7½ week. Toch niet te geloven dat er Noren kittens verkocht worden met 13 weken die net over de kilo zijn. Mometeel heeft ze het weer veel te druk met spelen om knuffelig te zijn. Zodra die oogjes open gaan dan is de wereld ene grote krentebol en begint het rennen en vliegen, al dan niet met de rest van haar maatjes. Ze kan zich alleen ook heel goed vermaken. 

En ik kan zo snel niet zijn, of ze zit in de ren als ze de kans krijgt! Zo ook vanavond. Ik zit notabene naast het raam waar de ren op uitkomt. Eerst moet ze in de klimpaal klimmen om op de vensterbank te komen. Tuurlijk maakt dat geluid. Behalve als ze van plan is om de pleitvaart te nemen. Ik merkte het aan Bono. Het is nu steeds raam open, raam dicht en Bono wou naar binnen. Ik het raam opendoen. Maar hij wou gelijk weer naar buiten en dat klopte niet voor mijn gevoel. Ja hoor, is ze langs Bono heen gepiept en rende ze rond in de ren. Kon ik mooi weer op m'n toffels in de stromende regen een kitje vangen. En oooh wat hééft ze dan de pest in!...

6 november 2010  (Coco is nu 7 weken)

Naar boven

Henk zegt zojuist "Coco is het populairste meisje uit de klas". Ik snap hem niet dus vraag wat ie bedoelt. "Nou, ze zijn allemaal met haar aan het spelen!" Ja tis echt een gigantisch feest hier hoor, met 6 denderende Noren die van boven naar beneden vliegen. En die kleine keutel doet nergens voor onder. Waar de vorige nestjes nog een handdoek nodig hadden om op de bank te klimmen, zij niet hoor. Springt er gewoon op. In uitdagen is ze de beste en weet precies hoe ze zich moet verstoppen in bijvoorbeeld het kaasie zodat de anderen niet bij haar kunnen komen. En dan gelijk weer aanvallen he. Vooral Nyana daar kan ze geweldig mee opschieten. 

Gisterenavond zag ik nog nét een staartje van een heel klein Noortje wat plop, zo de ren in sprong! Henk direct met de lamp in de ren schijnen en ik de ren in om haar te pakken. Ze is zo rap op die kleine pootjes! De plasjes zijn nu ook onder controle, een bakje erbij gezet op een andere plaats. Zojuist horen we een heel zielig miauwtje... Zit ze helemaal bovenin op de krabpaal! Tja en als je als dreumes 2 meter hoog zit, dan is dat best eng.

Peter belde vanavond, want ik had hem 3 zwarte poesjes opgezocht die nog te koop waren in Nederland. Hij vertelde dat hij 'die rommel' niet hoefde. "Ik wil een grote Noor, en dit zijn zulke ieltjes, ik kom volgende zondag naar jullie toe!" Do i need to say more... grinnik.

4 november 2010

Naar boven

O o o wat hééft ze het toch druk... Met rennen en spelen en de andere katten uitdagen. Zo druk dat ze op de verkeerde plaatsen een plasje doet. Maar het optillen gaat weer goed, net zoals het op schoot liggen en kroelen. Als ze eten krijgt luistert ze weer naar haar naam, dus de opvoeding begint haar vruchten af te werpen. Tja en verder doet ze nog niks fout. Eten gaat heel goed, maar ze rent het er eerder af nu dan dat het met grote sprongen eraan komt. Brokjes blieft madam nog steeds niet. En misschien komt Coco weer vrij. Peter wilde graag een zwarte poes, en tja, Coco is niet zo zwart als Bono is. Dus heb ik hem vanavond gebeld en het voorgelegd aan hem. Dat wordt een zware dobber voor hem, wel Coco of toch een ander... Ik ga hem helpen zoeken uiteraard naar een goede fokker waar een zwart poesje zit en uiteraard een Noor. Volgend weekend komt hij toch even kijken samen met Agatha en oei, dan pas zal het moeilijk worden voor hem J 

1 november 2010 (Coco is nu 6 weken)

Naar boven

Coco is in de fase: selluf doen! Net als kleine kinderen. Niet meer optillen, niet meer op schoot, weglopen als ze moet komen en wegrénnen als je haar wil pakken. Volkomen logisch als je de natuur begrijpt. Ze is onderweg om zich los te maken om in het wild over 2 weken te kunnen overleven. Ze neemt echt geen stapjes in haar ontwikkeling maar werkelijk sprongen. Gisteren kreeg ik echt de schrik van m'n leven. Ik had haar in de grote krabpaal horen klimmen, maar geen seconde eraan gedacht dat het raam open stond naar de ren buiten... Nou kon d'r nog net optijd grijpen! In de ren mag ze pas na de eerste enting en dat duurt nog 3 weken. Dat wordt 3 weken raam open, raam dicht, raam open want de grote katten willen altijd wel naar buiten, maar óók weer naar binnen. Ach, kan ik weer wat afvallen J  Zij gelukkig niet. Madammeke is want minder aangekomen door de wormenkuur, ze weegt nu met 6 weken en 2 dagen 794 gram. Voor het eest een paar gram minder dan een katerkitten, maar altijd nog 40 gram meer dan een poezen kitten van die leeftijd. 

Vanmorgen dacht ik dat ik hallucineerde. Ik kom m'n bed uit, doe de slaapkamerdeur open en denk, he, wat raar. Wat is Bono ineens gekrompen... Jah, zit Coco voor de slaapkamerdeur... Nou dan kijk je toch echt wel even raar hoor. Die kleine huppel helemaal boven! Humz, onze andere kittens deden dat pas met 8 weken... 

30 oktober 2010

Naar boven

Vandaag is Coco precies 6 weken! Volkomen zindelijk en donders ondeugend. Momenteel is de veer haar favo speeltje en springt erop alsof het een prooi is. Ook heeft ze het hokje in de krabpaal ontdekt en daar ligt ze steeds met Nyana in te slapen. Wij zijn even niet meer in tel. Grinnik, kunnen m'n benen even helen. Brokjes weigert ze nog steeds in alle talen, zelfs niet geweekt in melk. Maar toch zijn ze steeds op... Wie? Geen enkel idee... Of toch wel? GIZMOOOOOO... Vanavond krijgt ze haar eerste ontworming, dit omdat ze 14 dagen geleden nog niet at en dan belast je zo'n klein lijfje niet met gifstoffen, want dat blijft het toch per slot van rekening. 

28 oktober 2010

Naar boven

Slik... Coco gaat in januari verhuizen. Maar, ze heeft 1 van de beste huisjes gekregen die een kitten maar kan krijgen hoor! Ze gaat wonen bij Peter en Agatha en de kater en poes Woody en Amber. Amber is een kitten van Shana uit haar vorige nestje. Ik ben er superblij mee! Want ik heb steeds gezegd, ALS ze gaat verhuizen, dan gaat ze naar het beste huisje wat ze maar krijgen kan. Eigenlijk mag ze met half december al verhuizen, maar ik mag haar nog een poosje langer houden. Hoe naar voor mij he J  En nog een nieuwtje: Coco heeft haar eerste drolletje in de bak gedaan. Echt helemaal zelf heeft ze zich nu zindelijk gemaakt. Ik vind het zo knap van die kleine meid. O, dat wordt trouwens haar tweede stamboomnaam, nl Mała, Pools voor kleine meid.

Het wordt een dondersteen. As zaterdag wordt ze pas 6 weken, maar niet een kitten is inééns zo snel in de ontwikkeling als Coco. Ze vliegt letterlijk de krabpaal in en gaat als een echte Noor met d'r koppie naar beneden er weer uit. Het heeft voor haar dus absoluut geen nadelige gevolgen gehad dat ze enigst kind is, want ze gaat op haar gat zitten kijken hoe de andere katten het doen, en ze doet het gewoon na. Tis een klein wondertje hoor. Enkel vlees hoeft ze nog steeds niet, maar het papje met gourmetje gold er doorheen gaat erin als koek. Ze rent en vliegt samen met de andere katten door heel de beneden verdieping en boven vind ze nog niet interessant, want daar zijn wij niet. Het is nog steeds een echte 'mensen' poes. Springen op en af de bank is een peuleschil voor haar en niets is meer veilig. Ze rent trots rond met een speeltje in haar kleine bekkie, zo koddig om te zien... O het gewicht nog he ;-) 756 gram... diktrom. O, en Nyana wil ook mama worden. Die roept Coco steeds om bij haar te komen liggen en ontfermt zich helemaal over haar. Geweldig om mee te mogen maken. Takira begint meer en meer haar eigen gangetje te gaan, behalve het voeden, dat neemt ze nog steeds trouw op zich. Ik vind het fijn dat het meisje straks gesterreliseerd gaat worden. Het moederschap is niet haar levens werk, dat is duidelijk. Over een paar maandjes mag ze lekker als theemuts op de bank bij me liggen!

24 oktober 2010 (Coco is nu 5 weken)

Naar boven

Gisteren hebben we verjaarsvisite gehad en ook onze kleinzoon was meegekomen. 12 Jaar oud en bestorven op katten. Nou dat was kaasie voor Coco! En niks niet bang he voor 'vreemde' mensen. Gelijk spelen met het mannetje én op schoot kruipen om te gaan slapen. Uiteraard ook bij dochter en schoonzoon, dus Coco is een allemandsvriendje. Onze dochter vond haar heel speciaal, omdat ze zo sociaal is naar mensen toe. Alhoewel dochter een Birmanen mens is, zou ze zo zwichten voor het karakter van Coco, ook omdat ze zo slim is. De kattenbak bijvoorbeeld, heeft ze zichzelf aangeleerd. Het enige wat ik eraan gedaan heb, is haar 3 keer op het bakje zetten en de plaats van plassen had ze zelf bepaald, dus daar staat het bakje. 

Het eten van de rijstepap met volle koffiemelk gaat er nog steeds heel goed in en het schaaltje gaat schoon leeg. Vanavond na het eten kwam ze bij ons eens kijken wat wij daar aan tafel deden. Henk tilt haar op en zet haar op tafel waar ik net de yoghurt in schaaltjes aan het scheppen was. Ik laat haar de lepel ruiken, en als éérste kat in ons huishouden eet ze yoghurt! Lepel schoon op! 

Via m'n broek omhoog klimmen doet ze zo snel dat voordat ik realiseer dat ik krabbels voel, zij al op schoot zit J  Dat de wasautomaat vreselijk herrie maakt dat boeit haar niet, evenals de stofzuiger waar ze gewoon langsloopt als Henk aan het stofzuigen is. Dapper he! Dingen die op de grond vallen, daar rent een kitten van haar leeftijd normaal gesproken voor weg, Coco niet. Die gaat het gelijk besnuffelen... Stampen op de grond is ook niet om weg voor te rennen, maar betekend spelen met de baasie en Shana. Gek beest... 

Wat ze weegt? Met 5 weken en 1 dag: 650 gram. Dat betekend dus dat de melkproductie van Takira af gaat nemen en we zeker 4 keer per dag bij moeten voeren. Ze verbruikt duidelijk meer energie dan erin gaat. Voor het eerst een beetje Gourmetje Gold mouse erdoor geroerd, en ja! ze eet het!!! Hehe... 

20 oktober 2010

Naar boven

Tjonge wat een kadee is madam ineens! Ben al twee keer op die kleine pootjes gestapt... Ze rent zo hard achter je aan, en de vloer is hier zwart dus zwart op zwart zie je niet goed, zeker 's avonds niet. We zijn er gelukkig aan gewend dat er ineens een kat achter je kan staan, dus het is hier meer schuifelen dan stappen, maar goed, het was niet leuk ook al trap je dan niet door. Ze piepte niet, maar schrok wel. Tja, ikke dus ook. Vol schuldgevoel til je dan zo'n kleintje op die het allang weer vergeten is. Diktrom woog vandaag maar liefst 610 gram! En jawel, ze eet eindelijk pap! Volle koffiemelk met rijstebloem. En ze vind het lekker. 2 keer op een dag krijgt ze nu totdat ze niet meer hoeft, zodat het maagje aan vast voedsel kan gaan wennen. Mams likt haar gelukkig nog het kontje J alhoewel ik een plasje vond? De woonkamer is allang niet spannend genoeg meer, dus vonden we haar vandaag op de vierde tree van de trap... O o, nu is er niets meer veilig! 

Ze springt op alle katten en is ook werkelijk nergens bang van. Klimt bovenop het kaasie en klimt op haar manier in de palen van de krabpalen. Nog effe, en dan kan ze op de plankjes klimmen. Eraf zal moeilijker worden. O en klimmen in m'n benen heeft ze ook al door om op de bank te komen. Dus de handdoek kan weer op het bankstel gelegd worden want in het leer heeft ze nog geen houvast. En trouwens, ook al hechten wij niet aan spullen, maar kapot maken ook al is het onbewust, dat wordt niet getolereerd. Ik moet de eerste kittenkoper nog tegen komen die het waardeert dat het bankstel aan flarden getrokken wordt J  

Een leuke slideshow heb ik op haar foto pagina gezet, en daar zullen al de gemaakte foto's opkomen. Vanaf de geboorte tot het heden. Ik weet dat er 4 fouten op staan, maar ben nu te moe om het uit te zoeken hoor...

18 oktober 2010

Naar boven

Vanavond heb ik maar wat oudere foto's weggehaald, want het duurde wel lang met laden. Haar ontwikkeling gaat ineens met sprongen. Echte rondjes rennen rond de tafel en alle katten zitten te kijken. Klimmen bovenop het kaasie en weer hard wegrennen naar haar doosje. Spelen met alles wat op de grond ligt aan speelgoed en een leeuwtje is haar favoriet. Bono is haar grote vriend, daar kan ze in zijn enorme haardos zo lekker zoeken naar een tepel  J Totdat hij die scherpe nageltjes zat is en weggaat. In hun hoekje komt nu ook Nyana er gezellig bijliggen. Shana is zich iets terug aan het trekken wat zorgen betreft, die neemt nu het spelen met Coco op zich. Dat gaat niet altijd zachtzinnig, want Shana is een tiepje van niet zeuren maar leren dat je mij ook zeer doet. Ahhh Takira komt haar zojuist een speeltje brengen, alsof ze wil zeggen, ga jij hier maar mee spelen. Lief he... Nieuwsgierig naar het gewicht? 564 gram... En alles moet ze proeven (behalve eten). Gisteren lag ze op schoot gezellig in m'n broek te bijten en te likken dus het Grote Opvoeden gaat beginnen!

17 oktober 2010  (Coco is nu 4 weken)

Naar boven

Loop ik gisteravond laat de keuken in en wil een stap opzij doen. Gewoontegetrouw kijk ik eerst naar beneden, want er is geen kat die hier een stap opzij doet voor mij (ons). Staat Coco ineens naast me!!! Ik schrok me rot! Die heeft natuurlijk gedacht, waar die toffels heen gaan, daar moet ik ook zijn. Tis toch een droppie he. Als ze uitgespeeld is, dan wil ze niet meer in haar hoekje bij mams, maar bij ons op schoot. Staat ze aan de bank te krabbelen, zo van, he halloooo til me eens op! En ach, wij zuchtend en steunend van protest doen dat maar he J Vanavond voor het avondeten lag ze bij Henk te pitten. Hij wilde haar terug leggen in haar hoekje, nou je had dat commentaar moeten horen! Mrow, piep, gil. Toen heeft ie haar maar meegenomen tijdens het eten, ze ging lekker op schoot verder met slapen... Het moet niet gekker worden hier J  Spelen in het kaasie doet ze ook al, gezellig met Babetje er bovenop die zit te hengelen naar haar. 

Het wordt al een echt Noortje. Mooi driehoek kopje en een goede, volle vacht. Lange pluimen bovenop haar oortjes en na de bevalling had ze een prachtig recht profiel, wat weer terug gaat komen als ze niet meer bij mams drinkt. En ja, dat doet ze nog steeds! En als ze je aankijkt met die blauwe oogies, ooo dan smelt je gewoon weg! Maar tis een ondeugd hoor die precies weet wat ze wel en niet wil. Ze heeft ook een hele goede invloed op Takira. Iets wat Takira nog nooit heeft gedaan, is blijven liggen naast me als ik opstond. Dan Was Takier ook weg, want stel je voor dat ik natvoer ging neerzetten. Nu ligt Takira met Coco op de bank te zogen! EN blijft liggen als ik opsta!

Waar Coco nu ligt? Op schoot, achter de computer. Drie keer piepen betekend, hee optillen, ik heb het koud en wil op schootje! Waar ze tevreden even gaat spelen en dan slapen. Zucht... moet ik dit kind écht afstaan? Nou dat moet wel een HEEL goed gouden mandje worden, anders gaat ze echt niet weg!

Binnenkort zal ik in hun hoekje een schaaltje babybrokjes neerzetten, die Giz ongetwijfelt totaal belangeloos voor zijn rekening zal nemen ;-) want natvoer blieft ze nog steeds niet. Zou ik toch bijna het gewicht vergeten zeg! Met 4 weken en 2 dagen 552 gram.

14 oktober 2010

Naar boven

Die gekke Gizmo... die wil op zijn manier met Coco spelen! Giz kan niet spelen, maar probeert het en het is heel lief om te zien, die ouwe brombeer. De fragmenten zijn helaas te kort om daar foto's van te maken. De prop wil nog steeds geen vleesslobber en draait zich verontwaardigd om als ik een likje op haar neusje smeer... Maar het wordt een klein huppeltutje hoor, 'springt' en 'rent' rond de tafel, de katten er achteraan grinnik. Gisteravond lag ze bij Bono op de bank te slapen. Zoooo lief... Het gewicht vandaag? Een 'karige' 512 gram, drieenhalve week oud... Die roomboter van mams ook he.

13 oktober 2010

Naar boven

Zo, de benche is historie. Ik heb dat grote bakbeest uit de kamer gekiepert. Alleen Giz lag er in, lekker veilig en kittenbrokjes voor het grijpen   J  Nu is er iets meer ruimte in ons huisje. Vanmiddag hebben we het karpet in de woonkamer schoongemaakt met de waterstofzuiger. Alle katten pleitos, behalve onverstoorbare Coco... Die bleef gewoon liggen pitten. Enne, nog 2 gram dan weegt ze 500 gram! De prop 'springt' al over kleine objecten heen, en dan rennen op die kleine pootjes! Dolkomisch. En ach, zucht, als ik lekker op de bank lig, en zij in m'n holletje in mijn arm... sucht...

12 oktober 2010

Naar boven

Gisteren hadden we visite en Coco liep op de grond. Ik zeg, "roep haar maar hoor, dan komt ze naar je toe". Henk zegt "Ja tuurlijk Syl, een kitten wat luistert". "Nou naar mij anders wel hoor", zeg ik. En ze kijken me aan of ik een of andere suffe gladiool geworden ben. "Nou dan niet zeg ik" en haal m'n schouders op. Vanmiddag lag Coco een beetje met haar voetjes te spelen op haar plekkie en ik roep haar. Komt dat koppie omhoog, kruipt overeind en ze komt naar me toe gelopen naar m'n voeten. Dus ik zeg heel triomfantelijk "zie je nou dat ze luistert als je haar roept, ongelovige Thomas"! Henk geeft me niet graag gelijk hahahaaaa.

Ze ligt zo graag bij ons dat ze haar uiterste best doet om via de benen omhoog te kruipen. Ik denk nog twee dagen en dan lukt het haar. Babetje begint al voorzichtig met haar te spelen, Shana doet het iets hardhandiger, maar ik heb nog geen piepje gehoord wat dat betreft. Als Coco naar Nyana loopt en ze raakt haar aan, dan trekt Nyana toch haar pootje nog terug, tis wel een beetje eng, zo'n klein spring monster. En rennen dat die kleine prop kan! Tis geen smoel hoor, zo'n dikke cavia op hoge pootjes te zien rennen... Enne, 488 gram vandaag...

10 oktober 2010  (Coco is nu 3 weken)

Naar boven

Nou we hebben het maar opgegeven om Takira en Coco steeds terug in de benche te leggen hoor... Het is totaal nutteloos. Zodra we naar bed gaan dat tilt ze haar eruit en samen gaan ze onderop de krabpaalplank liggen, lekker warm. Die paal staat in het hoekje tussen onze banken in, dus ik heb het vermoeden dat ze gewoon bij ons wil liggen met haar kleintje. Gisteren hadden we onze vuurdoop toen we zo lang weg moesten. Takira en Coco lagen onder de krabpaal en tja, wat doe je dan... "Laat maar liggen" zegt Henk, "ze kan absoluut geen kwaad en de keukendeur is dicht. En alle katten gaan altijd alleen maar slapen als we weg zijn, dus het is goed zo". Jah, dat moet je tegen een kattenoma zeggen...

8 oktober 2010

Naar boven

Voor het eerst hebben we Coco aan vleesslobber laten proeven, gewoon op m'n vinger. Jak, ze schudde met het koppie en maakte benen! Natuurlijk hoeft ze nog lang niet gespeend te worden, maar zo elke keer even proberen kan geen kwaad. Met het kleinste kruimeltje wat ze oplikt kan haar maagje alvast wennen aan ander voedsel. En onze dames moeten dus absoluut geen Gourmetje paté. Iedereen snapt het al... met z'n allen rond het bakje vleesprut en alles schoon op! 

En Shana is toch zo'n goed opvoedmoedertje he. Die leert de kleine ravotten, net zoals ze vorig jaar met de 10 kittens gedaan heeft. Takira doet dat tot nu toe nog niet, die is eigenlijk wat meer beschermend en wil haar voor zichzelf hebben. Bono komt ook al aangelopen als Coco aan het piepen is omdat ze niemand om zich heen ziet en dat is echt zo lief.

Vandaag moest Giz ook maar eens aan haar ruiken. Coco natuurlijk ook aan hem. Ineens geeft Giz een grommetje en je ziet Coco kijken alsof ze wil zeggen: joh doe niet zo gek man, en draait zich om en loopt verder. Giz weer ruiken want hij is toch wel nieuwsgierig. Coco draait zich weer om om te kijken wie d'r aan haar kontje snuffelt en ruikt dus ook weer aan Giz. O dat was toch wel even teveel van het goede voor Gizmo en hij blaast een beetje. Coco moet gedacht hebben, man, doe niet zo raar, je stinkt alleen maar uit je bek! Grinnik, mensengedachten natuurlijk maar zo zag het er gewoon uit. 

En natuurlijk is ze weer gegroeid... 450 gram vandaag... Moe van het spelen en wandelen ligt ze nu heerlijk in Henk zijn armen te slapen...

 6 oktober 2010

Naar boven

Gisteren maakte ik wat mee zeg. Ik moest er 's nachts uit om te plzn en daarna even in de woonkamer ter controle. Trek eerst mijn pantoffels aan en vind ze niet direct. Kijk dus onder de tafel en zie daar iets zitten wat op een rat lijkt! Ik in paniek, maar nee, ratten kunnen hier niet komen. Je raad het al, Coco aan de wandel. Ik Coco weer in de benche gelegd en 's morgen staat Henk op, ligt Takira prinsheerlijk mét Coco in de krabpaal in het huisje! O o, dit gaat niet de kant op die ik wil, want as zaterdag gaan we 'even' naar de verjaardag van onze dochter in Spijkenisse en zullen dan zeker 6 uur weg zijn. 2 Uur heen, 2 uur visite en weer 2 uur terug. Tja dat zie ik dus niet zitten he, met een kitten die gaat wandelen. Wat blijkt nou, ik had twee dagen geleden een lekker dik en heel groot kussen in de benche gelegd. En zeer waarschijnlijk vond Takira dat te warm of misschien toch te krap dat ze Coco uit de benche viste om haar bij zich te hebben, en lekker koel. Maar ja, als mams en Shana niet bij Coco liggen dan wordt ze toch te koud als kitten alleen. 

Dus ik even verzinnen en heb het vetbedje wat ik weer gewassen had en er eigenlijk uit gehaald had omdat Coco eronder kroop. Maar als Takira en Shana weer in de benche kwamen, dan gingen ze op die kleine kruimel staan met een hoop gepiep en gegil als gevolg. Plus dat Coco er dan niet meer onder vandaan kon. Dus het vetbedje, samen met een grote grand foulart in de benche gelegd en whala, het is weer goed en gesleept wordt er niet meer! Oef wat een opluchting.

Onze cavia weegt inmiddels 410 gram en loopt op hoge pootjes door de kamer als we haar op het kleed zetten. Ze herkent ons al duidelijk en liggend op haar rugje speelt ze regelmatig met ons. Maaien met die kleine pootjes en likken en bijten. De nageltjes kan ze ook al intrekken. Ze klimt al lekker op schoot om te gaan kroelen en slapen als we haar op de bank zetten. Het is echt een heerlijk meidje.

 4 oktober 2010, dierendag.

Naar boven

Ik zou ze ook zo graag eens verwennen he... Met een lekker biefstukje, stukje zalm, gebakken kipfiletje misschien? Ze blieven het niet... Snoepjes, kitbits of een stokje, ze blieven het niet... Haring in tomatensaus, blikje tonijn of zalm in olie? Juist, je raad het vast wel. Ik heb ooit eens geschreven dat zeikers niet geboren maar gemaakt worden, nou het tegendeel is hier waar hoor! Hier worden zeikers geboren. Of zou het zo zijn dat het hier élke dag dierendag is  J  Laat ik het voor mijn eigen gemoedsrust hier dan maar op houden. Coco is zo'n leukert aan het worden. Zit parmantig op het kleed, kijkt om zich heen met het koppie in de lucht, echt schattig. Het dametje woog vandaag 388 gram. Ze heeft een koppetje dat is te zwaar voor haar nekje, dan een enorm lang en vooral 'gevuld' lijfje. Een staartje dat is de helft van haar lengte en een paar poten dat is niet mooi meer zo groot. Oftewel; een bootwerker waar alle proporties zoek van zijn. In de lengte van haar koppie verschijnt nu ook een dun creme streepje wat haar gezichtje een koddige uitdrukking geeft. Vanmiddag toen we terug kwamen van een boodschapje halen komen ze ons, net als altijd allemaal begroeten. Ik naar de benche om Takira een knuffel te geven, nou Coco wou er ook eentje. Parmantig dat koppie omhoog en je aankijken, echt zo lief. Ikke ook knuffel...

 2 oktober 2010  (Coco is nu 2 weken)

Naar boven

Nou ik weet effe niet meer wat ik over het vreetmonster moet schrijven hoor. Natuurlijk is ze weer aangekomen; 356 gram vandaag. Verder is het hier vandaag gewoon zo'n bleh dag. De katten zijn superrustig, Coco heeft geen zin om te lopen en piept om mams en ik zou ook het liefst het dekbed over m'n hoofd trekken. Jak. Vandaag had ik brood gebakken, gewoon in de oven net als de bakker. Brood zover gerezen dat het tegen de verwarmingselementen aan kwam dus verbrand. Alé, appeltaart gebakken. Onder-én bovenkant verbrand. Grrrrrr. Koekjes gebakken. Nou het deeg hing tot onderaan het rooster... Maar ze waren wél lekker! Appelmoes dorst ik toen niet meer te koken, want geheid had die pan in de fik gevlogen. O en Henk heeft een zeer vervelend Trojan virus in een noodzakelijk .DLL bestand op zijn compie. Tja, je hébt van die dagen... Het heeft niks met Coco te maken want die slaapt de slaap van de onschuldigen... J 

 1 oktober 2010

Naar boven

Eindelijk weer een kleine vooruitgang met Coco. Vanmorgen tijdens het socioën op schoot gleed ze eraf maar klom er gelijk weer op terug. Met het terugklimmen gleed ze op haar buikje en begon met m'n vingers te spelen! Trappelen met die kleine pootjes en bijten, jaja, madam heeft tandjes! Dus de dagen rondkruipen op het kleed heeft haar duidelijk goed gedaan. Ze begint al bibberend op hoge pootjes te lopen en als ze iets ziet- of hoort dan gaat dat kleine koppie omhoog. De groten vinden haar ook steeds leuker worden en komen er gezellig bij op het kleed. Natuurlijk is ze ook weer gegroeid: 336 gram vandaag.

Gisteren kreeg ik ineens een lumineus idee. Ik dacht, ik schrijf het dierenassiel aan, want we krijgen altijd te horen dat ze zoveel pleegmoeders zoeken voor moederloze kittens. Dan hoeven zij niet te flessen en Takira heeft melk genoeg én Coco zou dan met broetjes en zusjes kunnen opgroeien. Nou ik heb er nog niets van gehoord... Wordt vervolgd...

30 september 2010

Naar boven

Ik vind het toch een grote verantwoording hoor, maar 1 kitten. Als 'oma' moet je de rol overnemen van broers en zusjes zo goed en kwaad als het gaat. Een aantal malen per dag haal ik haar uit de benche om haar te dwingen om te lopen. Want dat hoeft ze niet als enigst kind. Ze hoeft niet over elkaar heen te buitelen om bij die ene favoriete tepel te komen, er hoeft niet 'gevochten' te worden. Ze wordt niet omver gestoten door andere kittens, dus als ze nu per ongeluk op haar rugje rolt, dan is het gillen! Nou dan gaan we maar een handje helpen. Hoppa op het kleed en iedereen erbij. Dan wordt ze wél nieuwsgierig en zo zie ik het graag. Van lopen worden die spieren sterker, en niet van alleen maar slapen en eten. 326 gram vandaag... Ze heeft een paar poten waar je U tegen zegt! Na een kwartiertje zie je dat ze echt moe begint te worden en dan leg ik haar weer terug bij mams om lekker grote poezendromen te dromen...

28 september 2010

Naar boven

Die weegschaal, trauma's krijg ik er van... Die meid groeit veel te hard! Nu met 12 dagen zit ze op de 302 gram... Dat woog halfbroer Bono met 16 dagen, en dat is een kater. Verder is er niet veel te vertellen, behalve dat ze op een pad lijkt J  Ik had gisteren filmpjes gemaakt dat ze over de vloer kroop en Henk heeft er eentje omgezet tot een heel oud lijkend filmpje. Het is hartstikke goed geslaagd, kijk maar op de foto pagina van Coco.

26 september 2010

Naar boven

Zo ben ik weer met m'n kletspraatje over mormel Coco. Tja, waar het hart van vol is... Omdat heel veel mensen, waaronder ook fokkers de verhaaltjes op de voet volgen (waar ik echt heel trots op ben), til ik er even een vraag uit: hoe gaat Gizmo er mee om. Nou die ziet de bui al hangen! Hij is wel nieuwsgierig en komt bij de benche kijken als de dames er niet zijn, snuffelt even en maakt benen... Zijn verhaal hierover komt uiteraard weer in zijn dagboek te staan J  De weegschaal gaf vandaag 270 gram aan, en ze groeit dus als een Noren kerel. Natuurlijk moest ik ook weer naar d'r oogjes kijken en tadaaaa ze kijkt! Na de foto's die ik er van maakte zag het arme beestje dus gelijk niets meer. In de benche wordt ze nu ook iets actiever, logisch als je ineens een beetje ziet wat je al die tijd alleen maar gevoeld hebt. En Bono vind d'r prachtig. Blij toe, want een kitten alleen zonder broertjes en zusjes heeft het toch niet makkelijk. Babetje gaat ook al in de benche kijken dus ik hoop dat straks de machtspelletjes en het gewone spel zoals onderzoeken goed zal verlopen. Nyana is de enige die er totaal niet naar omkijkt. Tut. Vanmiddag kroop ze weer als een speer in m'n nek, en ze begint me al te herkennen. Ahhh ik kreeg een likje op m'n vinger...

25 september 2010

Naar boven

EINDELIJK gaan de oogjes van Coco een piepklein beetje open...Vanavond onder het licht en met m'n brilletje op zag ik 2 kleine ronde gaatjes aan de binnenkant van haar oogleden. Voor de rest is het nog steeds stiksaai hier. Eten en slapen is nog steeds Coco's favoriete hobby. Ik kan de dagen wel vooruit kijken! Over de groei ben ik méér dan tevreden, vandaag 252 gram. Ik heb nu een groei curve speciaal voor Noren kittens tot 13 weken, en madam groeit als een kerel. Als ze op schoot ligt, dan droomt ze grote baby dromen en geef ik eens een porretje om er wat leven in te krijgen, dan voel je d'r denken; nou als jij dat dan zo graag wil dan kruip ik wel in je nek hoor, kan ik daar tenminste verder pitten... Wat een darm he... Gelijk krijg ik dan spijt, want die vlijmscherpe nageltjes over je blote huid niet niét funny. En als ze het koud krijgt in de benche omdat de dames even zijn wandelen, dan kruipt ze niet meer onder de molton (wordt ze niet moe), maar geeft ze een paar kleine piepjes en komen er 3 moeders gelijk aangestormd, Takira, Shana en ik zei de gek. Natuurlijk de meiden er gelijk weer bij en madam pit verder. Die is straks tot in de afgrond verwend! Ik denk dat de meiden straks op z'n 'vogeltjes' moeten gaan voeren... Hoeft ze alleen dat bekkie nog maar open te sperren... J

24 september 2010  (Coco is nu 1 week)

Naar boven

Zo hehe, vanaf vandaag blijft de benche lekker de hele dag en nacht open staan. Wat een opluchting want dit is totaal onze stijl niet. Ophokken doe je kippen en geen katten. Coco heeft goed door dat Shana geen melk heeft dus voor de luchtige hap schuifelt ze naar Takira. Shaha wil haar ook niet meer kapen maar tuttert gezellig met haar. Maar het blijft een lui monster hoor. Vandaag zag ik twee heeeele kleine spleetjes, dus de oogleden gaan loskomen maar overtuigend zin heeft ze nog steeds niet om de wereld te aanschouwen. En Bono begint interesse te tonen. Vanmiddag tijdens het foto's maken kwam meneer er gezellig bij zitten op de tafel en het was komisch om het verschil in grootte te zien. Maar madam groeit goed, vandaag woog ze 240 gram. Logisch, met zo'n hele melkbar voor je zelf alleen. 

Vanmiddag met het socioën kwam Bono naast me op de bank zitten en Coco op schoot. Doet ie heel voorzichtig met zijn pootje Coco aantikken. Dat was echt aandoenlijk. En zonder nageltjes te gebruiken. Gisteren heb ik de stambomen opgestuurd van mams Takira en paps Vasco naar Pawpets, en uit de testverparing bleek 0,0 procent inteelt. Natuurlijk wist ik dat zelf al, maar tis toch leuk om het op schrift te zien. Dus de andere stambomen van de poezels stuur ik er ook heen. Zeer beslist ook nuttig voor volgende paringen om inteelt op voorhand al uit te sluiten. Deze wijsheid heb ik niet van mezelf hoor, maar van Marie-Angelique van Cattery van de Moeshoek. Neem eens een kijkje op haar site, ze is werkelijk een kei!

23 september 2010

Naar boven

Tjonge jonge wat is het hier saai vandaag. Coco slaapt en eet, eet en slaapt en is zelfs te lui om d'r oogies al open te doen. Als je d'r optilt geeft ze een geeuw en slaapt verder. Heel af en toe doet ze een piepje en de enige actie hier in huis is dan Takira met zus Shana in d'r kielzog om te komen kijken wat er gebeurt met het kitten. Ja hee dames, ik moest d'r even wegen hoor. 212 gram alweer. Dit vreetbeest doet het helemaal volgens het boekje. Bono lag vanmiddag op de bank (nou ja, de bank was bedolven onder Bono) en ik moést hem even plagen hoor. Ik zetten Coco bij hem neer en het meidje schuifelde richting Bono. O o... wat komt daar aangekropen? Een of ander zwart monstertje wat normaal in die benche ligt en waar ik altijd zo van schrik als ze beweegt! En nu komt het naar me toe!! En hoppa, Bono foetsie! Haha, een kerel van 6 kilo op de loop voor een kruimel! Gelukkig weet ik dat straks, als Coco gaat spelen het zijn grootste maatje gaat worden in het uithalen van kattenkwaad... De enige waar we tegen die tijd even voorzichtig mee moeten zijn is Nyana, want die gooit graag met speelgoed J

22 september 2010

Naar boven

Katten kunnen praten, je moet ze alleen kunnen verstaan. Zoals ik vanmorgen meemaakte. Takira kwam achter me aan de keuken in, draaide een paar rondjes, keek me aan en deed een paar stappen terug en draaide zich om om te kijken of ik haar volgde. Ik klets nou eenmaal graag tegen m'n beesten, dus ik vroeg haar wat er was. Ze komt weer dichterbij, draait weer een paar keer en liep weer richting woonkamer. Dus ik er achteraan. Ze loopt naar de benche, waar Shana ook lag. Takira gaat op d'r kontje zitten voor de benche, kijkt me weer aan of ze wil zeggen; hee, doe er eens iets aan! Dus ik zak door m'n hurken en kijk waarom Shana zo zeer vergenoegd met de oogjes half dicht geknepen en met een uitdrukking op haar koppie van ikke? Ik heb niks gedaan hoor, it wasn't me... Jaja dame, je bent nu gesnapt he! En til een voorpootje bij haar op. Die twee voorpootjes had ze liefdevol om Coco heengevouwen, achterpootjes opgetrokken en staart erover heen. Ze had het kitten gewoon écht beet zoals een mens doet. Die heeft gedacht, zo, en nou is ze van mij! Gewoon Coco gegapt van Takira... Het was zooo'n aandoenlijk gezicht om te zien... Dat blijven van die momenten die op je netvlies blijven staan. Het deed ook eigenlijk een beetje zeer om het kitten af te moeten nemen en weer aan Takira te geven. Maar ja, wat moet dat moet... Takira weer tevreden en een beetje bozig stapte Shana uit de benche. Ach arme meid, maar jouw tijd komt heus hoor! O, en onze dikbil Coco woog vandaag 200 gram en is 20 cm lang...

21 september 2010

Naar boven

Sjonge, woog Coco gisteren 176 gram, vandaag al 190 gram. Vreetbeest... Vandaag konden we aan Shana heel goed merken dat ze treurig was dat ze niet mee mocht moederen. Het is zelf zo'n ontzettend goed en lief moedertje, en zij kan niet in de benche omdat we eerst zeker wilde weten dat het kitten weet wie de echte mama is, vanwege de melk uiteraard. Dus vanavond de benche opengezet en hoppa, Shana gezellig bij mams en kitten. Helemaal tevreden dat haar zus er bij kwam liggen ging Takira haar direct uitgebreid wassen. En het allerbelangrijkste: Coco schuifelde door de benche en ging naar Takira om te drinken... Hehe, een pak van m'n hart. En Shana helemaal dolgelukkig!

20 september 2010

Naar boven

Met maar 1 kittens heb je zoveel tijd meer om de site bij te werken als met 10 kittens. Takira en Coco doen het zò goed, dat de kleine kruimel nu al 176 gram weegt! Op die kleine schuifpootjes dendert ze door de benche heen, dat is gewoon onvoorstelbaar. Zodra ze een andere kat hoort, kruipt ze naar de voorkant en het is dat ze nog te klein is, anders zou ze zich oprichten om te ruiken wie daar nu staat. Vooral Nyana en Bono zijn hoogst geinteresseerd en zitten te kijken wat het hummeltje aan het uitspoken is. Met maar 1 kitten is de band direct heel anders en zal het veel moeilijker zijn om haar af te staan aan nieuwe blikopeners. Het zij zo. Er staan trouwens nieuwe foto's van Coco bij Kittens!

Vanavond was het een beetje erg triest hier. Een vriendin van ons kwam met haar laatste kitten in nood om te kijken of Takira haar kitten zou accepteren als pleegmoeder. Het kitten had al een paar dagen niet goed gedronken omdat haar moeder te weinig melk had. Takira had geen moeite met nog een baby dus waste het kitten. Helaas was het al te ver uitgedroogd, ondanks het direct toevoegen van onderhuids vocht om te kunnen overleven en stierf op weg naar huis. 

Een nestje fokken is niet altijd rozegeur en maneschijn. En ik vertik het om alles onder de tafel te schuiven en net te doen of alsof het normaal is dat er maar 1 kitten in een nest is. Nee dat is soms niet normaal. Er zijn oorzaken voor. Alleen weten wij dat vaak niet. Meestal zijn het niet erfelijke zaken, maar virussen, of iets wat ze naar binnen krijgen, zaken in de omgeving zoals bijv. vlooien die het kitten 'opvreten' waardoor het beenmerg geen stamcellen meer heeft en niet meer aan kan maken, noem maar op. Of zoals bij ons, teveel littekenweefsel op de baarmoederhoorns, door de keizersnede van vorig jaar. Dus gebeurd het dat er minder leuke zaken onder de tafel geschoven worden. Koop je een kitten, VRAAG naar de oorzaak waarom er een kitten uit het nest gestorven is, en vertrouw je de fokker niet, koop daar dan ook geen kitten! Ook niet als het kitten ver onder de prijs beschikbaar is. Het ene kitten van Takira heeft ons tot nu toe 421 euro gekost (dekkingskosten, echo, onderzoekkosten), en nu moet ze nog 13 weken eten, 4 keer ontwormd worden, twee keer geënt, gechipt plus de stamboom en overdrachtspapieren (en de laatste 2 zijn nog de minste kosten) en dan moet er verder niets gebeuren!!! Bij een goede fokker is een nestje puur liefde voor het ras en voor het moederdier. En vooral zorg, inzet en aandacht. Punt amen uit.

19 september 2010

Naar boven

Zo hehe, de eerste spannende 48 uren zitten erop. 14 Gram is Coco nu in totaal aangekomen en ze tilt dat kleine koppie al op als je haar aait, zo schattig. Ik heb nog geen foto's kunnen/willen maken, want zodra het kleintje piept komt Takira aangevlogen en raakt ze in de stress en das niet goed voor d'r, dus ik moet even geduld hebben totdat de kleine moe is van het drinken en ik ongestraft foto's kan maken. 

Er is hier ene dappere dodo die de beche open weet te maken en zo bij het kleintje lekker gaat liggen tutteren. Jaja, Shana dus en dat is nog niet de bedoeling. Eerst moet Coco de geur van Takira weten te onderscheiden van die van Shana, zodat ze altijd bij mams Takira de tepel weet te vinden, ook als het lekker warm is bij Shana. Dus nu zitten de klemmen op de roosters voor de benche... Echt helemaal niets voor ons, maar nood breekt wetten. Zo dik als Takira was tijdens de dracht; nu is ze flink afgevallen. Na het verschonen van de benche gisteren waren de dikke bekleding onderop de benche doorweekt van vruchtwater, dus dat heeft ze heel veel gehad van 2 kittens. Het vele (vr)eten wat ze deed is nu ook voorbij en de hoeveelheid voedsel is genormaliseerd. Natuurlijk krijgt ze nogsteeds haar lekkere blikje Gourmet Gold, maar nu is ze na een paar hapjes voldaan.

Ook hebben we besloten om haar te laten stereliseren zodra ze niet meer voed, want dit mag ze gewoon niet nogmaals meemaken. Als ze nooit meer een volwaardig nesje kan krijgen dan mag ze als castraat haar leventje leiden bij ons. En krols worden voor niets dat is alleen maar een aanslag op een lichaam. Dus daar beginnen we zeker niet aan. Nee hoor, over een paar maandjes genieten we van Takira als theemuts!

18 september 2010

Naar boven

Alles gaat gelukkig heel goed! Takira zorgt goed voor kleine Coco en deze is 6 gram aangekomen. De kleine buikschuivert dapper door de benche heen en is tevreden. En dan snap je soms niet hoe slim een kitten van amper 2 dagen oud is he. Zodra Takira even haar benen wil strekken of even naar buiten wil, dan is dat kleintje in haar uppie, en dat is koud natuurlijk. Wat doet ze dan? Ze schuifelt nét zolang totdat ze ònder de de onderlegger is, want daar is het lekker warm... Ik heb er met open mond naar staan kijken! Dit zag ik toen ik naar de benche liep om haar toe te dekken... De andere katten vinden het reuze spannend allemaal en zitten voor de benche te kijken wat daar nou rondkruipt en af en toe piept. Toen ik haar vanmorgen wilde wegen, wilde Bono wel eens voelen wat dat nou was en tikte met zijn pootje het piepende beestje aan. Had je die grote verbaasde ogen van die kat moeten zien. Kostelijk! 

Voorlopig houden we de benche nog gesloten totdat Takira echt doorheeft dat het haar kind is, en ze ervoor moet zorgen. De kachel brand hier in ieder geval op 22° in de woonkamer, ook 's nachts zodat er geen kou is voor het kleintje. Oke, wij hebben het wel een tikkie warm ;-)
Takira is nu lekker buiten en het kleintje is in dromenland en m'n handen jeuken om Coco even te knuffelen. Maar dan komt Takira weer binnen en dat vind ik zielig voor haar, dus ik beheers me maar grinnik.

17 september 2010

Naar boven

De kittens van Takira zijn geboren en ik zou blij moeten zijn, maar ik ben verdrietig... Het eerste kitten werd om 12.25 geboren, een prachtig black tortie zonder wit meiske van 140 gram en om 12.51 haar broertje, een black tabby manneke van 90 gram. Ik heb hem Colby genoemd. Colby stierf na 3 kwartier... Zijn darmpjes zaten niet in zijn buikje, maar erbuiten. Ook is hij geboren zonder staartje. We hebben hem bij Takira laten liggen, zodat ze kon zien en ervaren dat hij niet levensvatbaar was. Ze had hem keurig gewassen en gaf hem steeds likjes totdat ze doorhad dat hij niet meer bewoog. Na een uurtje hebben we Colby uit de benche gehaald en in een doosje gelegd om hem te kunnen begraven in onze tuin. Hiermee is het verhaal nog niet afgelopen. Takira was tijdens de zwangerschap dusdanig veel aangekomen, dat we verwachten dat er nog meer kittens zouden komen. Na 2½ uur was er nog geen derde kitten. Uiteindelijk de DA gebeld en die kwam een weeën opwekkend middel toedienen. Na een uur nog niets... Toen plankgas naar de kliniek om via een echo te zien of er nog meer kittens waren. Na een inwendig onderzoek was de conclusie: er zit niets meer in mensen! Dit was- en is zijn stellige conclusie. En tja, dan werkt een weeën opwekkend middel ook niet...

Waarschijnlijk is door de vorige keizersnede er zoveel littekenweefsel in de baarmoederhoorns dat er gewoon geen eicellen kunnen nestelen. Triest voor Takira, want 1 kitten is voor haar schijnbaar geen nest, dus ze verdwijnt steeds uit de benche en laat het kitten alleen. Zus Shana ontfermt zich dan vol overgave over het kitten, maar ja, Shana heeft geen melk en zonder melk groeit een kitten nu eenmaal niet. Natuurlijk zou ik zelf kunnen gaan flessen, maar eerst eens een paar uurtjes kijken hoe Takira het doet in de afgesloten benche, iets wat we nog nooit gedaan hebben. Het voelt voor ons ook tegennatuurlijk. Maar nu is ze gedwongen om zelf voor het kitten te zorgen en niet steeds de benen te nemen om het aan Shana over te laten. Uiteraard is Shana zwaar beledigd dat ze niet meer mee mag moederen maar het is kiezen uit twee kwaden. Het spreekt vanzelf dat wanneer ik overtuigd ben dat ze het kitten niet voedt, ik het zelf ga doen. Ik kijk het nog een paar uurtjes aan...

16 september 2010

Naar boven

Zo, de dierenarts is op de hoogte dat ik hem uit zijn bed kan bellen. Zal je altijd zien dat madam het verkiest op de zaterdag te bevallen, duur tarief weer als het fout gaat. Van pure stress ben ik vanavond maar de komkommers, spaanse pepers en bloemkool uit eigen tuin in het zuur gaan zetten, want mens die me kennen weten dat ik absoluut géén geduldmens ben wat wachten betreft... En madam ligt heerlijk in de ren maling aan me te hebben! Nou, morgenavond om 8 uur sta ik met de termometer in de aanslag hoor en als de temp niet een graad gedaald is, maar gewoon 39,5° dan kan ik 's avonds gewoon gaan slapen. Maar is tie verhoogd, dan is het a la minuut richting DA. Vandaag heeft ze gewoon weer 3 blikjes Gourmet Gold verorberd naast de Hill's brokken, dus je zou zeggen; er is nog niets aan de hand. In ieder geval ga ik vanaf vandaag geen deur meer uit, dus zal ik me moeten vermaken met het zemen van ramen en wassen van vitrage, jek. En gelukkig heb ik altijd nog dit dagboekje om effe lekker te klagen waar altijd leuke reakties op komen om me een hart onder de riem te steken. Daar geniet ik dan weer van. Gewoon van wildvreemden, of van mensen die al een kitten van ons hebben, dat is heerlijk om mee te mogen maken. Voorlopig zit ze wéér in de ren, dus ik ga een poosje bankhangen!

15 september 2010

Naar boven

Vandaag is Takira precies 9 weken. Pffft ik dénk alleen nog maar Takriaas... Je ziet haar gewoon dikker en dikker worden. De omvang van de buik verschuift nu ook meer richting buik in plaats van de ribbenkast. Op 8 september woog ze nog 5330 gram, nu weegt ze 5590 gram met 9 weken, en dat is 50 gram zwaarder dan in 2009 met 9 weken. Toen droeg ze 6 kittens. Als ik zo naar de gewichten kijk, dan vermoed ik een eender aantal, hopelijk alleen dit keer geen keizersnee! Ze is nu 63 dagen, dus nog twee zenuwslopende dagen voor de boeg. Gelukkig is ze nog steeds dikke maatjes met de andere Noren en eet ze ook nog erg goed, dus éigenlijk hoéf ik me geen zorgen te maken... Tja, vertel dat maar eens aan mijn hoofd...

13 september 2010

Naar boven

Gisteren liet die rotmeid me schrikken zeg! Nergens te vinden. Totdat ik in het huisje in de ren keek en ja hoor, daar lag ze, maar samen met Nyana en Babetje! Ik dacht het zal toch niet waar zijn he! Want Takira veelt geen andere katten in haar buurt als ze zwanger is, dus dit was vreemd. En buiten bevallen, dat gaat natuurlijk mooi niet gebeuren. Dus als een speer de grote werpbenche van zolder gehaald en geinstalleerd in de woonkamer. Uiteraard alle katten hoogst geinteresseerd en Shana zag je denken; zo, nu krijg ik ook babies. Dat meidje zal wel gezellig mee gaan moederen. Ik weer naar buiten om het huisje uit elkaar te halen om buiten de ren te zetten en Takira in de benche gelegd. En haar zag je denken, jah duh, mooi niet, want de vorige keer heb ik in dit hok pijn gehad, dus die sloop schuivend op haar buik naar de bovenverdieping... Nu is ze gekalmeerd en ligt ze samen met nog 3 katten gezellig in de benche. Ben toch echt heel benieuwd hoe dat straks zal gaan tijdens de bevalling! In ieder geval zijn de kittens nu lekker aan het uitgroeien in haar buikie, want madam eet alleen nog maar kleine blikjes Gourmet Gold, de rest blieft ze niet meer. 

8 september 2010

Naar boven

Ik durf er nu in te geloven dat de kittens leven, want ik heb ze voelen bewegen! een paar dagen geleden mocht ik weer aan het buikje van Takira komen en ja hoor, een piep klein schopje. Het is weer een lekker dik moeke met zadertasjes.
Waarom ik zo bezorgd ben? Op 8 mei ging Takira voor de dekking naar Vasco. Daar is ze een week gebleven omdat wij midden in de verhuizing zaten en dit leek erg gemakkelijk voor haar én ons. Maar zeer waarschijnlijk is ze zo vaak gedekt dat ze op 21 mei een zware baarmoederontsteking kreeg. Door de kuur verloor ze uiteraard de vruchtjes, gelukkig maar. Op 14 juni kwam de ontsteking terug en nu kreeg ze een zwaarder middel, peneciline en dagelijks injecties om de baarmoeder samen te laten trekken. Deze injecties mocht ik zelf toedienen. Deze kuur duurde maar liefst 3 weken. Op 1 juli werd ze krols en deze krolsheid hebben we eerst laten gaan, we wilden zeker weten dat de baarmoeder ontsteking niet terug kwam. 10 juli werd ze weer krols, en op 13 juli hebben we een echo laten maken ter controle en werd de baarmoeder brandschoon bevonden. 

Nu moest ze direct gedekt worden en dit gebeurde op 14 juli. Ter voorkoming hebben Takira en Vasco beiden een kuur van 5 dagen AB gekregen en Takira wilde ik maar 36 uur bij de kater laten. Hele spannende weken hebben we achter de rug, en dagelijks lag ik onder haar staart te koekeloeren of ik geen viezigheid zag. De eerste 3 weken niets geen rommel, maar wél roze tepels! Er was nog steeds niets wat mijn angst weg kon nemen, want het kon uiteraard altijd nog misgaan en dan zou ze gecastreerd worden... We zitten nu in de 8e week en ze is nog steeds brandschoon gelukkig. Ze begint al plekjes uit te zoeken, dus eind deze week komt de grote bevallings benche naar beneden, waar ze ongetwijfeld weer lekker zal gaan nestelen en grinnik, met een beetje pech duikt de rest van de Noren er gezellig bij. Op 11 september zijn de kittens 59 dagen en zijn ze levensvatbaar, maar ik hoop toch met heel mijn hart dat ze de volledige draagtijd van 65 dagen haalt. Zijn de kittens dan niet geboren, en is haar lichaamstemperatuur niet gedaald naar 38,5 °, dan zitten we direct bij de DA voor een echo, want op weer een keizersnee zitten we niet te wachten. Maar zover is het gelukkig nog niet...