21 mei 2011

Ik ben trots op mezelf, niemand heeft mijn traantjes gezien toen DeeDee vertrok en niemand ziet ze nu. Dat kleine bolletje wol gaat het helemaal naar haar zin hebben, dat weet ik héél zeker! Bij vertrek zat Brecht met zijn arm over de transportbox, alsof hij wilde zeggen wees maar niet bang, het komt allemaal goed, Echt heel aandoenlijk... Het is wel vreselijk stil hier, Drop en Denya zijn hun zusje gaan zoeken maar ja, die was er niet meer. Dus zijn ze stil in een hoekje gaan liggen. Nyana is ook gaan zoeken en heeft zich ten slotte maar getroost met Denya. En Drop wil van de weeromstuit niet eten.  Shana had zich al een paar dagen teruggetrokken van de kittens zoals de natuur dat besloten heeft. Bono is boos op me, Takira wil eten en Piepie lijkt het geen lor te kunnen schelen.

Afscheid nemen van de kittens waar je 14 weken voor gezorgd hebt doet wel verrekte zeer hoor. Maar het enthousiasme van de nieuwe baasjes maakt eigenlijk alles weer goed!

Tja, en dan zal ik vanaf nu maar in het Dagboek gaan schrijven he... Drop blijft hier en Denya nog 4 weekjes. Dus laat ik die knoop maar doorhakken en doorgaan in het DB van een Norenbende!

18 mei 2011

Naar boven

Vanmiddag nog even bij Piet en Dizzy geweest (ik was het contract vergeten zondag) en zo lief, ze kwam gelijk naar me toelopen! Stiekem krijg je dan spontaan traantjes in je ogen van geluk. Ze heeft het grandioos naar haar zin samen met Poes en ze spelen dat het een lieve lust is.

Zaterdag gaat de mooie DeeDee verhuizen naar haar familie waar ze zal genieten van de kindjes! Dit meidje heeft niet genoeg aan volwassenen, die zijn haar te voorspelbaar. 

De site eens even up-to-date gemaakt en ook een begin gemaakt van een 'dagboek' over de Norenbende hier. Ik kan het schrijven gewoon niet missen. Ook erg leuk natuurlijk wanneer er leuke berichtjes komen van de eigenaren om daar neer te zetten met eventuele foto's. Kortom, ik heb er zin in!

17 mei 2011

Naar boven

Schreef ik in het vorige berichtje dat het schrijven van de verhaaltjes ophield, nou ik kan het nog niet missen hoor!!! Ik wil het gespuis wat nog hier is nog gewoon erover blijven schrijven. Dizzy heeft het naar haar zin bij Piet en Poes. Piet glunderde van oor tot oor dat zijn meisie er eindelijk was. Dizzy keek een half uurtje de 'kat uit de boom', maar daarna ging ze gewoon op onderzoek uit. Tot Poes haar in haar kontje 'beet'. Toen zag je eigenlijk een knopje bij haar omgaan. Zo van "hee hallo, opzouten en niet rottig doen". En met haar staartje in de lucht en al knorrend deed ze haar intree verder...

En Denya komt nu los. Het is plots een Pitbull geworden! We hebben geen van 2en kunnen constateren dat er een kitten gemist werd door de groep. Mams is niet gaan zoeken maar wel kwam ze vaker bij mij op schoot, ondanks dat het Henk zij poes is. Dus vragen deed ze wel, maar begrijpen niet, ondanks dat ze kunnen 'tellen'. Wat wel frappant was, ik kon mijn tanden poetsen ZONDER 1 kat in de wasbak, dus het heeft wel inpact, zonder dat het voor ons mensen te merken is.  Het is goed zo. Wel is het rustiger en er is er maar eentje vertrokken... Dizzy was duidelijk de 'aangeefster' van het stel.

14 mei 2011

Naar boven

Oef... zo meteen voor de laatste keer Dizzy wegen... Het zal morgen niet meevallen om deze vrolijke fruitnoot achter te moeten laten. Beetje flauwekul natuurlijk, want we weten dat ze verafgood gaat worden. Maar toch, het is het eerste kind wat het huis verlaat, dan ben je als fokker toch een beetje verdrietig... Neh, die meid krijgt het stikgoed. Een baasje wat voor zijn diertjes leeft, een maatje, nieuwe krabpaal en speeltjes en voor haar is speciaal het balkon afgezet. Wat wil een kitten nog meer! Enne, ahum, heb de dame net gewogen en 14 dagen geleden vertelde ik al tegen Piet dat ze over de 2 kilo zou wegen als we haar kwamen brengen. Nou ze heeft me niet voor leugenaar gezet hoor. 2010 gram! Ik zit hier dus ook te grijnzen van oor tot oor J Ze is de zwaarste van het stel. Morgen zal ze gemist gaan worden door haar zusjes, haar mams, Bono, Nyana en Babetje.

De volgende is DeeDee, maar dat duurt gelukkig nog 6 dagen! Ook deze haarbal is meer dan welkom en in Zulte worden de dagen ook geteld. Dan blijven Droppie en Denya nog even over. Voor Denya zal het goed zijn, dan kan ze zich beter ontwikkelen zonder steeds overruled te worden door de meest brutalen. Alhoewel, laten we Drop eventjes niet uitvlakken, Speedy Gonzales. Maar goed, voor mij wordt het wel makkelijker tandenpoetsen zonder 4 kittens EN Nyana in de wasbak...

Zo, de CD is gebrand, de groeicurve en het overzicht van ouders, grootouders en betovergrootouders met de foto's zijn geprint. Haar tasjes met spulletjes staan ingepakt dus we zijn er morgen klaar voor... slik...

Het bijhouden van de verhaaltjes houd vanaf nu ook op. Ik zal het gaan missen, maar de toekomstig eigenaren van DeeDee en Denya worden nu privé op de hoogte gehouden van hun kittens, de verhaaltjes en de foto's die ze aldoor al persoonlijk kregen.

11 mei 2011

Naar boven

De foto's zoals de meiden aangemeld staan op de site van PetBase voor de chipregistratie.

10 mei 2011

Naar boven

Toen ik vanmiddag mijn mailbox opende moest ik even slikken. De toekomstig eigenaar van Droppie Dana zag af van het kitten wegens erg vervelende omstandigheden waar ik uiteraard niet over uit ga wijden. Dus om het simpel en kort te houden: na gedegen overleg hebben we besloten dat deze bloedmooie meid bij ons blijft! We gaan na 13 weken hier geen 'vervanging' voor zoeken, want Henk was vanaf dag 1 al helemaal 'in love' met dit meiske. (Ik ook, maar er is geen sterveling die dat van me te horen krijgt) J  Haar karakter is fenomenaal en het silver spettert van het diertje af. Buiten dat, ze is zo ongelofelijk lief, ondeugend, ADHD-ertje EN een schootklever. Zo mensgericht dat het gewoon zeer deed om daar afstand van te doen. en tadaaaa, dat hoeft nu niet!!! Oke, oke, ze is net als haar mams een 'kale neet'. Met andere woorden we zullen 3 jaar moeten wachten voordat deze dame een echte Norenvacht zal krijgen, maar wat een plezier zullen we aan dit diertje beleven. Net zo gek als een deur als Bono die zo blij zal zijn dat zijn maatje niet vertrekt. 

Over naar de orde van de dag. We hebben ontzettend leuke en vooral lieve reacties gekregen van de toekomstige eigenaren op de foto's die Bianca heeft gemaakt. Allen wachten in spanning tot hun kitten eindelijk komt. Nog een paar dagen wachten mensen en dan.... maak je borst maar nat!

Zo nu ben ik stuk en ga ik even bankhangen na alle emoties.

8 mei 2011

Naar boven

Zo hehe, de kadootjes voor de kittens hebben we ook in huis. Natuurlijk ga ik niet vertellen wat het is, want dan is het geen verrassing meer. 

Afgelopen vrijdag zijn er door Bianca (samen met Gerald de eigenaren van Orlando en Akiera uit de nestjes van Shana en Takira uit 2009) weer grandioze foto´s gemaakt van het span. Enkele hiervan gaan naar het Norenblad Neocat en de grote versies komen erbij op de CD voor de eigenaren. En het waren er veel... Dat de foto´s mooi zijn ligt aan de professionele apparatuur uiteraard, maar tja, het moois wat er vastgelegd wordt is er natuurlijk ook naar J De karakters beginnen nu hun definitieve punt te naderen. Dizzy en Dana zijn kroelkippies, DeeDee begint los te komen en wordt heel ondeugend en aan Denya kan je merken dat de groep voor haar te groot is. Denya is een muisjesgek en zodra Dizzy maar mérkt dat ze een muisje heeft springt ze bovenop haar om te pesten waarop Denya begint te grommen en te blazen om zich naderhand teleurgesteld terug te trekken. Maar gelukkig blijft dit meidje wat langer bij ons zodat dit zichzelf oplost. 

Sinds 2 dagen drinken de kittens niet meer bij Shana, maar bij... Nyana! Niet dat die melk heeft, maar ze wil zo graag zelf ook bebies dat ze constant bezig is om de kittens bij haar te krijgen en verhip, ze gaan nog bij haar liggen 'nepdrinken' ook. Soms 3 tegelijk! Heel aandoenlijk.

En dan gaat over 6 dagen het eerste kitten verhuizen naar Piet. Piet heeft het balkon afgezet met een kattennet, zodat zijn Persje en Dizzy lekker naar buiten kunnen. We verheugen ons op zijn blije gezicht als we zijn prutsie komen brengen!

5 mei 2011

Naar boven

Slik... ons laatste kitten DeeDee gaat over 14 dagen ook het nest verlaten... Maar, ze heeft een geweldig huisje uitgezocht! Lieve mensen met echt lieve kindjes, daar gaat ze wonen. Alleen zal DeeDee Belgisch moeten leren J maar dat zal voor woelwater Dee geen probleem zijn. De kindjes kregen een teaser om met de kittens te spelen en kids en kits vonden het allemaal prachtig! Bono, Nyana en Shana natuurlijk ook, want die zijn nog net zo speels. Zelfs Babet kwam even kijken, en nou, DAT wil wel wat zeggen!!! Kortom, het was een superleuke kennismaking van beide partijen. Henk en ik zijn er beiden van overtuigd dat de mooie meid ook haar gouden mandje heeft.

Tja, daarna gaat het even stil worden in huize Vashyra... Ach gelukkig houden we met alle eigenaren goed contact dus kunnen we ze blijven volgen doormiddel van foto's en verhaaltjes waar we altijd heel blij mee zijn! EN we voelen ons trots om het vertrouwen dat de mensen in ons stellen!

2 mei 2011

Naar boven

Vandaag zijn de kittens voor de laatste vaccinatie geweest, de chip en de 2e keuring. Glansrijk hebben ze dit weer doorstaan.

Piet is weer naar Dizzy wezen kijken en het is altijd weer een feestje om deze man op visite te krijgen. Over 14 dagen is hij de eerste die zijn meidje in huis mag begroeten. (De kittens worden gespreid weggebracht zodat Shana niet in een keer haar kroost ziet verdwijnen). Dat wordt afkicken hoor! Geen rennende pootjes meer die manege spelen boven, geen kitten meer wat met zus in kielzog over je heen denderd en geen begroeting meer als je 's morgens opstaat of terug komt van boodschappen doen. Oef wat zal het stil zijn, ...slik...

Nyana en Babet zijn gelijk meegegaan voor de Snaptest en beiden uiteraard negatief getest. En ahhh die arme Babet had een rollende ader, ze was gewoon niet te prikken. Na veel voelen en twijfelen van de DA besloten we tot een lichte sedatie zodat ze, als er meerdere keren geprikt moest worden dit niet teveel mee zou krijgen en minder stress had. Gelukkig kwam er de derde keer een beetje bloed, voldoende voor de test. Henk was al weggelopen, die werd eng in zijn maagstreek, het watje J Nu zijn de kittens wat van slag en Babetje een beetje wappie maar dat is vanavond allemaal weer vergeten.

1 mei 2011

Naar boven

12 weken zijn ze vandaag en ik heb gewassen. De was lekker buiten gedroogd. Had alleen een tikje sneller moeten zijn met het opruimen van de wasmand...

29 april 2011

Naar boven

De eerste afspraken zijn gemaakt voor het wegbrengen van de kittens. Oorspronkelijk zouden ze vandaag voor de laatste enting en chip gaan, maar de DA is jarig, dus het wordt a.s. maandag. Alle papieren heb ik gisteren in orde gemaakt, de kittenpakketten zijn in huis, nu nog wat speeltjes kopen om mee te geven en dan gaan we aan de laatste 14 dagen beginnen... De uitdraaien van de Exel sheets waar ik alles op bijgehouden heb, evenals de groeicurve's die zijn voor de laatste dag voor vertrek.

Vorige week bestelde ik 2 krabpaal speeltjes bij Zooplus. Henk bevestigde de eerste en die lompe Bono pakt het balletje in zijn bek en wilde ermee naar beneden springen. Tja pats zij het staafje wat in de bevestiging hing. Sneu keek hij naar boven, om vervolgens triomfantelijk met zijn 'buit' naar boven te rennen. Het tweede speeltje was het zelfde lot beschoren. Dus in 5 minuten 2 speeltjes naar de gallemiezen. En de vorige heeft een jaar gehangen hoor! Maar ja, toen woog Bono nog geen 6 kilo... 

Maar bavianen blijven het hoor. Ze worden steeds zwaarder en het rennen boven steeds interessanter want dat dreunt zo lekker op de houten vloer. Een lol dat ze dan hebben! Ook een favoriet spelletje is je zusje opsluiten in de tent... Ik zal proberen het uit te leggen hoe ze dat doen. Eentje zit erin, de 2e springt er bovenop, de 3e knalt er tegenaan en de 4e springt op de achterkant. Het tentje stort dan in elkaar en maakt gelijk een draai. Zolang die 2 doerakken er bovenop blijven zitten zit het 1e kitten finaal opgesloten in een plat tentje. Een hoop piepen en je kan naar boven rennen om het arme diertje te redden J  

Komende maandag komt Piet weer naar zijn prutsie Dizzy kijken. Ik hoop alleen dat hij niet schrikt, want van een prutsie is geen sprake meer, madam weegt (nog geen 12 weken) 1738 gram... DeeDee weegt 1648 gram, Denya 1516 gram en Dana 1440 gram. Maar de laatste heeft het veeeels te druk met alles dat hetgeen ze eraan eet, er direct weer afgerend wordt. DeeDee en Denya hebben een ontwormings PIL gekregen in plaats van pasta, dus die hebben 1 dag gespuugd en 2 dagen slecht gegeten. Komt weer helemaal goed.

25 april 2011

Naar boven

Allememachies, alweer 5 dagen na het laatste verhaaltje... Alleen dit heeft een reden. Na lang wikken en wegen hebben we besloten dat de mooie DeeDee toch niet in de Cattery blijft. Het is een schatje, maar we willen zo graag een licht silver poesje, en DeeDee 'droogt' (voor ons) niet licht genoeg op. Het doet zeer om haar niet zelf te houden maar ik zie mezelf niet als verzamelaar van katten, want je hebt een hoop verantwoording naar je poezen toe. Ook als ze ziek zijn heb je ze het beste van het beste te geven. In ons hart is ruimte voor minstens 20 katten, maar dan zou eerst de legale diefstal van de BTW moeten stoppen. Ik zie geen Toegevoegde Waarde aan 19% op het consult van de DA bijvoorbeeld. Deze verhandeling zou ik uuuuuren kunnen volhouden, maar daar is dit dagboekje niet voor. Dus over naar de orde van de dag. 

De meiden groeien als kool, zijn ongelofelijk actief, en maken niets meer stuk. Het klimmen in de overgordijnen is ook voorbij met dank aan de plantenspuit.  Wel hebben ze inmiddels ontdekt dat zij ook op het wandmeubel kunnen springen... Oeps... Steile wand racen over het bankstel is orde van de dag en klauteren in de krabpalen, als je dat ziet dan lig je echt in een deuk. Het zijn net apies. Niets springen van plankje naar plankje, nee via de palen met de nageltjes, net zoals je een bananenboom beklimt, zo gaat het spul naar boven. De ren vinden ze het einde. Filmen is gewoon onmogelijk, want ze zijn te snel en foto's heb ik helaas te weinig naar de toekomstige eigenaren kunnen sturen. Maar niemand heeft toch iets aan slapende kittens??? 's Middags van 1 tot 5 uur is het slaaptijd en voor- en daarna is het Feest!!! De afgelopen 5 dagen heb ik ruim 600 foto's gemaakt om er 31 over te houden... 

Komende vrijdag is het tijd voor de laatste enting en het plaatsen van de chip. Daarna gaat het aftellen voor ons beginnen... snik... 

20 april 2011

Naar boven

Jemig waar blijven die dagen... Ik zie dat het inmiddels 5 dagen geleden is dat ik geschreven heb over het gespuis! O nee, ik had met mezelf afgesproken dat ik het alleen nog maar over lieve zoete poesjes zou spreken, die gezellig de hele dag op je schoot liggen. Nou.... mooi niet hoor! Ze klimmen in het douche gordijn om op de stang te gaan zitten zwabberen. Racen alle flessen badschuim en shampoos uit de badkamer. Nemen een douche na voorbeeld van Nyana en rennen als een stelletje paardjes van boven naar beneden met een kabaal waar de honden geen brood van lusten! En waren ze nou eens ergens maar bang van, van herrie bijvoorbeeld. Noop. Ik kan een vuilniszak laten knallen zodat ik bijvoorbeeld eens mijn boodschappen fatsoenlijk en vooral ALLEEN eens in de voorraadkast kan zetten... Zucht... Ze moeten 'helpen'. Dan hoor je ineens een ijselijke kreet, zo van: mens je staat op me staart! En vol schuldgevoel zeg je 'ach schatje, stond ik in de weg:"... Waarop de verongelijkte boosdoener al scheldend de trap op rent met 3 zussen in haar kielzog vol van meelij met het 'zielige' diertje. En wees dan maar héél rap met je boodschappen opruimen, anders begint het weer van voren af aan. 4 Kittens en een spannende kast waar ze nooit in mogen, garantie voor onderzoek!

Vandaag hebben ze voor het eerst gekookte vis gegeten. Nou dat vonden ze wel wat. Dana komt elke avond even aan tafel kijken wat we nu weer eten, dat vind ze wel gezellig. Wij ook hoor. We weten dat dit van tijdelijke aard is, dus laten we dat gewoon gaan. Grinnik, de rest van de opvoeding is voor de nieuwe blikopeners. Wanneer je dit op jonge leeftijd toestaat kweek je geen 'bedelaars aan tafel'. Stukje ervaring.

Inmiddels zijn de stambomen ook binnen, dus voor ons gaat het 'echt' worden dat ze over ruim 3 weken gaan verhuizen.... Slik...

15 april 2011

Naar boven

Wat kan een mens toch genieten van een stelletje bavianen zeg... Das toch beter dan televisie. Ik krijg geen tijd om foto's te maken want ze zitten gewoon nooit stil! Het alternatief zou zijn om te filmen, maar zelfs dat gaat vaak niet want zo snel kan ik niet achter ze aanrennen en de kijkers ervan zouden kotsmisselijk worden van het geschud J Vanmiddag heb ik met open mond zitten kijken over kittengeweld. Denya had een bontmuisje en liep daar mee te paraderen. Lekker grommen, zo van dit is MIJN muisje. Dizzy wilde eens weten wat daar nou zo speciaal aan was en wilde het afpakken. No way zus, AFBLIJVEN, isse mij! Met het muisje in haar bek presteerde ze het ook nog om te gaan blazen naar haar zus! En verbouwereerd als ik was natuurlijk niet gefilmd... 

Ze groeien goed en zitten boven het gemiddelde. Ben eigenlijk niet anders gewend. Alleen Dana blijft een beetje achterlopen. Ook logisch, want die meid zit nooit stil, is altijd in beweging. Hangt ze niet boven in de hordeur, dan is ze wel van boven naar beneden en door de ren weer terug, aan het rennen met Bono die ook de tijd van zijn leven heeft met het spul. De kitten-gek. En als ze dan eindelijk eens moe is ploft ze op je schoot en waag het maar niet om haar daar vandaan te halen want ze draait zich om en acuut gaat ze weer liggen waar ze lag. Nou dan geef je zo'n kind toch haar zin en ga je met haar op je arm je ding doen... Vind ze ook enig.

En het is zover hoor, de babybrokjes blieven ze niet meer. Neh, het is tijd voor grote poezen brokken! In de gang staan 2 schaaltjes, 1 met volwassen voer en 1 met babybrokjes. Dus is het tijd om het schaaltje baby brokjes onder de tafel te vervangen voor kittenbrokjes van Royal Canin, nr 36. De kitten pakketten van Royal Canin en Hilss zijn ook aangevraagd om mee te geven aan de toekomstige eigenaren. Dat kregen ze hier per slot van rekening ook altijd. Willen de nieuwe blikopeners overstappen op andere brokjes dan kan het gemengd worden zodat er geen diaree optreed. Ook zijn we bezig om ze naast de blikjes Gourmet Gold te wennen aan ander natvoer, want niet iedereen is bij machte om dagelijks 2 blikjes van dit dure voer te geven. Het enige wat ze tot nu toe weigeren om te eten is Whiskas. De zakjes van diverse merken vinden ze erg lekker en de kleine kuipjes van diverse huismerken waarderen ze ook ernstig. Voor de goedkoopte hoef je dit overigens niet te doen, want per saldo is het net zo duur als Gourmet Gold. En met Gourmet kan je door de puntjes ook nog eens leuk sparen voor bijvoorbeeld een kattenbankje. Heb hem inmiddels al bijna bij elkaar... En geloof maar niet dat ze in de keuken eten hoor. Das niet gezellig want daar zijn wij niet. Nee, de schaal met natvoer moet in de woonkamer onder de tafel staan, want in de woonkamer zijn wij en alleen waar wij zijn, daar is het gezellig. Zalige diertjes zijn het!!! En we mogen er nog 4 weken van genieten... Zucht, erg he voor ons!

11 april 2011

Naar boven

Het gespuis zit meer in de ren dan binnen momenteel. Wel logisch, want het is prachtig weer en het is goed voor de vitamientjes. 

Vandaag heb ik de stambomen aangevraagd. Ik moest er even mee wachten, want 8 weken lang leken er 4 gestreept, maar naar de week verder vorderde, gingen de streepjes steeds verder 'breken' zodat we nu 3 echt spotted kittens hebben. Leuk voor de showgangers, want spotted Noren zijn er niet zo gek veel. Dus we hebben nu Noortjes die lijken op Bengalen, uiteraard halflangharig weliswaar, maar het is een apart gezicht. Ook worden ze steeds lichter, behalve Dana, die is gitzwart waar het wit (silver) doorheen spetterd. Een pracht meisje. Nou ja, pracht meisje zonder snorharen momenteel. Die is zo wild met spelen en kijkt nergens naar. Er steken nog een paar stompjes uit haar snuitje, geen smoel. Groeit weer aan gelukkig. 

Ook is het weer de week van kleine karakter veranderingen. Dizzy wordt een dondersteen en Dana blijft een dondersteen en zijn schootklevers; Denya wordt wat voorzichtiger en samen met DeeDee zijn ze meer op zichzelf. En zoals overal trekken uitersten elkaar aan: DeeDee met Dizzy en Denya met Dana. Bono heeft ook de tijd van zijn leven. Hij lokt ze uit om te rennen, achter hem aan natuurlijk en stopt dan plotseling voor het raam om stoïcijns voor zich uit te gaan zitten kijken zonder ze nog een blik waardig te gunnen. Ze kunnen hem aantikken tot ze een ons wegen, maar hij keurt ze geen blik meer waardig... Wanneer ze dan beteuterd rechtsomkeert maken zit hij in zijn vuistje te lachen en begint het spel opnieuw... Ratje he, die kerel J

8 april 2011

Naar boven

Vandaag hebben de kittens de eerste vaccinatie gekregen, samen met de Bb neusvaccinatie en zijn ze uiteraard binnenstebuiten gekeerd. En met glans zijn ze door hun eerste APK gekomen. De DA vond ze prachtig en lekker stevig. Jeempje, ik heb de kitjes nog nooit stil zien zitten! Met z'n vieren op een rijtje zaten ze alleen maar te kijken wat Patrick aan het doen was. Wij hebben met open monden staan kijken naar zoveel 'zoetheid'. 

Maar voordát het zover was... We zijn bijna bij de praktijk en ik zeg tegen Henk, "nou als jij geen poepie gelaten heb, dan zitten er 4 kittens onder de stront straks". Wat een loeft... Aangekomen til ik de transport bak uit de auto en ja hoor... Vlug de praktijk in waar we direct naar de spreekkamer gebonjourd werden met de mededeling: er hangt plenty papier, leef je uit. Kap van de bak gehaald en o o o... pootjes onder de poep, kontje vies, achterpootjes vies en eentje had er gespuugd. Expres hadden we ze geen eten gegeven 2 uur van te voren. Eerst het kontje van de arme ziel onder de kraan gewassen, toen de pootjes van de andere 3 en Henk de transport bak. Ach we hadden zo'n meelij met die zieltjes. Das armoe dan hoor, met z'n vieren in zo'n hokkie en er niet uit kunnen om je behoefte te doen. 

Shana heeft gelijk de prikpil gekregen, want het meidje was alweer 2 keer krols geworden. Dus eerst maar eens een jaartje uitrusten en dan zien we wel weer verder. Ze verzorgt haar kroost nog steeds met verve. Het is echt een super mama. Alleen, ze luisteren niet meer naar haar. Loopt ze te roepen dat ze moeten komen drinken, nou geloof maar niet dat ze luisteren hoor. Wij gaan spelen mam, je zoekt het maar uit met je dikke tieten. Tot ze zelf moe worden, dan zoeken ze haar weer op om heerlijk tegen haar aan te kruipen en een slokje te drinken.

5 april 2011

Naar boven

Stroomloos... Ik zette vanmorgen even mijn compie aan om naar de nieuwe site van Marianne, blikopener van Droppie Dana te gaan kijken. Mooie site! Ik loop weg en PATS, stoppen door. He, hoe kan DAT nou weer... Tis hier een oud huis en wanneer ik de droger aanzet samen met de vaatwasser dan zeggen beide apparaten; doe jij het zelf maar en weg is de stroom. Maar vandaag deed ik niks! Met een vrij wezenloos gezicht riep ik Henk. Die vroeg natuurlijk: wat heb je NOU weer gedaan! Ikke echt niks hoor, echt waar niet! Het gebeurde zomaar! Henk liep twijfelend aan mijn verstandelijke vermogens naar de meterkast. Aardlekschakelaar omgehaald. Pats, stroom weg. Huh, en hij krabde zich eens achter zijn oor... Na 1 voor 1 de vertrekken zonder stroom gezet te hebben en ik de aardlekschakelaar weer aan zetten, die er steeds weer uitklapte. Het laatste de keuken. YES, aardlekschakelaar bleef keurig rechtop staan. Henk loopt naar de keuken en ziet water op de grond liggen. "Hebben de katjes hier gepist soms"? "Hoe moet ik dat nou weten, kom ook net hier" zeg ik. Henk dweilt het plasje op en duikt onder het aanrecht. Door het ontbreken van de schopplaat die nog steeds aangebracht moest worden kunnen de kittens vrij onder het keukenblok lopen... EN plassen... Maar daar lag een stekkerdoos... In de plas... 

Nu hebben we eindelijk een schopplaat onder het keukenblok!!!

3 april 2011

Naar boven

Het vechten is gelukkig over; de druppels doen hun werk, alleen het vertrouwen van Gizmo is totaal verdwenen. Logisch. De rust in de groep keert langzaam terug. 

Vandaag had ik echt foto's willen maken, maar ikke is ziek... Vannacht werd ik overvallen door een heftige buikgriep en heb dus alleen maar in bed gelegen zielig te zijn. Nu heb ik nog een killing maagpijn en hoop dat dat morgen over is. Ach, tis goed voor de lijn zal ik maar zeggen J Wel heb ik vanavond eindelijk eens groeicurve's op de site gezet van het grut. Morgen is het tijd voor de tweede ontwormingskuur van de kittens en de driemaandelijkse van de groten.

1 april 2011

Naar boven

Zo, vandaag heeft die lange darm een grote bek van ons gekregen. Gizmo wilde ook wel eens naar beneden. Toen ze dat doorkreeg joeg ze hem weer naar boven de rotmeid. Giz heeft inmiddels in zijn drinkwater Bach resque gekregen en Shana krijgt Impatiens van Bach. Dit moet gewoon ophouden voor de rust in de groep. 

Nu eerst iets leuks: Piet kwam gisteren naar zijn prutsie Dizzy kijken. Tjonge, hij had beter vandaag hier kunnen wezen om te zien wat zijn ratje voor fratsen uit kan halen. Niet dat ie gisteren niet genoten heeft van het span en ook vond hij het super om de geboorte van zijn kitten te zien (en uiteraard van de andere 3). Wat had zijn ratje uitgevroten? Nou eigenlijk niet zoveel bijzonders hoor. Tenminste, als je het klimmen in de muur naar boven niet bijzonder vind... Madammeke had in haar hoofd dat ze persé op het buro wilde waar ik haar al 3 keer vanaf had gehaald. Je zag haar denken: ikwilhetikwilhetikwilhet! Nou geloof het of niet; ik zit er naar te kijken... Als een aap klom ze omhoog, zo achter de plank door, effe omdraaien en ja hoor, WEER op het buro. Nou dan zit je met grote ogen dit te observeren kan ik je vertellen... en het is geen 1 april grap!

Vandaag heb ik de grote benche maar uit de kamer gehaald. Hij zat al 14 dagen dicht, want de bengels wilde er wel in hoor, maar om hem als veredelde kattenbak te gebruiken. Geen strak plan. We hadden we er geen puf voor, omdat een hele lieve vriendin van ons moest sterven door die ellendige ziekte. Dan staat je wereld gewoon stil ondanks dat alles verder gaat. Heel weinig foto's heb ik gemaakt die 2 weken en ook niet op de site gezet. Het enige wat ik kon was genieten van de beebs en verhaaltjes schrijven. Dan hoef je niet te denken he... Lieve schat Elles, als je ze tegen komt, geef dan een dikke knuffel aan Pimmie en Ylva...

30 maart 2011

Naar boven

Lijden in last... Shana heeft besloten dat ze in oorlog met Gizmo wil leven. Sinds 2 dagen is het vechten hier geblazen. We hebben dit nog nooit meegemaakt zo. Ik kan helaas niet in d'r koppie kijken, maar tis net of ze verteld dat het nu maar eens afgelopen moet zijn met het eeuwige blazen wat hij altijd doet naar iedereen, dus ook naar haar kids. Ze hoeft hem maar te zien of ze jaagt hem als een furie naar boven, naar de kattenkamer. De eerste keer hebben we het laten gaan, want eens moet het toch uitgevochten worden na 3 jaar. Maar nu grijpen we in, want de hele groep is onrustig en de kittens worden bang en vliegen onder de bank als ze geblaas horen. En het is zeker ook niet de bedoeling dat die ziel door haar naar boven verbannen wordt. Wij zijn natuurlijk altijd nog de baas, en niet madam Shana. 

Als de rust is weergekeerd speelt er rent het spul weer als vanouds. Groeien doen ze als kolen en een doos met 8 blikjes gourmet gold is met 2 dagen leeg. En blij als een kind ben ik dat ze allemaal heel graag royal canin baby brokjes eten! Spelen met het verenstokje of het laserlampje vinden ze het einde en dan zijn ze onvermoeibaar. Maar owee als je stopt, dan storten ze, waar ze ook liepen op dat moment, in slaap, zo lief om te zien. Of ze springen met vermoeide voetjes eerst nog lekker op je schoot, nog veel liever...

26 maart 2011

Naar boven

De badkamer is ontdekt! Gisteren kwamen ze achter me aan toen ik naar boven ging, en vandaag riep ik: wie gaat er mee douchen en hoppa, 4 kleuters renden de trap op om gelijk in de douche bak een paar natte poten te halen. Erg leuk, want daarna kan je zo lekker slippend naar de kattenkamer rennen. Na het tandenpoetsen speelden ze op de overloop, dus ik zet de sproeier aan. Komt Dizzy ineens aanstormen, springt in de douche bak, draait drie rondjes (en is inmiddels drijfnat) om vervolgens helemaal in paniek er weer uit te speren. Ik had meelij met het meidje, maar ik heb wel erg staan lachen! Het kleine, verzopen katje ging maar troost zoeken bij Henk. Oke, Henk ook nat J   

Ons mijn-en-dijn is ook begonnen. Ze klimmen op ons buro en dat is streng verboden. Jah, dat moet je Noren aan het verstand peuteren. Hee, jij zit er toch ook, dan mag ik toch ook wel bij je zijn? Toch? Dat is gezellig toch, lekker over je toetsenbord lopen en heel je site deleten die je net geupload heb? "Nee maat, ga jij maar op de grond spelen met je zussen want dit is mijn terrein". Moet je dan die verongelijkte koppies zien, je zou er acuut meelij mee krijgen... En daarna moet je het lef hebben om weg te lopen van het buro. Je voeten worden  direct 'gepakt'. 

Alles gaat hier in slow motion. Het lopen (lees schuifelen) en toch presteerde ik het vandaag om bijna op een kleintje te gaan staan... Ik moest iets uit de voorraadkast pakken en stond een beetje te treuzelen. Doe een stap achteruit en voel iets zachts onder mijn hiel. Niets aan de hand gelukkig, maar dan voel je je echt een dierenbeul gelijk, want je hebt NOG niet voorzichtig genoeg gedaan. Eender is het met de kattenbak leegscheppen. Je loopt heel voorzichtig met een stinkende drol in de bak naar het toilet om je te ontdoen van een half blikje gourmet gold (wat errug lekker rook toen het gegeten werd) maar meurt wie de pest als het eruit komt, en je wil de wc deur dicht doen. Geheid dat er een kruimel wil komen 'helpen' halverwege het dicht doen van de deur...

23 maart 2011

Naar boven

Jemig kremig wat een stelletje ongeleide projectielen zijn het zeg! Nou ben ik echt niet kinderachtig over wat ze uithalen, maar ze spannen de kroon hoor. We hebben de afgelopen dagen weer voldoende meegemaakt met het span. Ooit wel eens een kitten van 6½ week horen grommen? Het mijn-en-dijn begint. MIJN muisje, MIJN balletje! En lopen dan triomfantelijk met buit en al in het bekkie, staart omhoog, door de kamer te paraderen. Schitterend om te zien en te horen. 

Minder schitterend begon mijn dag vandaag... Sinds gisteren weten ze hoe ze op de salontafel kunnen komen. Gewoon op de bank springen en dan op de tafel. Deze sukkel had een vaas met narcissen er neer gezet. Tja, dat was leuk speelgoed natuurlijk 's nachts... Grote plas met water op de tafel, (en onder de tafel, en in de pantoffels) waar natuurlijk net mijn foto toestel in stond. Nou zijn foto toestelletjes niet zo gek op natte voeten, maar gelukkig, hij deed het nog. Zou ook erg geweest zijn van al die leuke foto's die er nog op stonden.

Humz, mijn lange vitrage aan de voorkant was nog redelijk 'haal vrij'. Coco had toen snel door dat ze daar niet in mocht gaan hangen. Deze vlegels vinden het wel wat als ze heen en weer slingeren erin...  Wil er iemand nog 4 Boswantsen???... De karakters komen steeds meer naar voren en zijn tot nu toe onveranderd. Droppie is een stukkie tuig en heeft het overal zooo druk mee, Dizzy is een lieve kroelkip, DeeDee is een vreetzakkie en Denya is een onderzoekertje. Ik heb geprobeerd om het spul rennend op film vast te leggen, nou das geen doen hoor. Zeker niet als Bono besluit om mee te gaan rennen. Ploft die met zijn 6½ kilo tussen de kleintjes in, dan spuit het grut alle kanten uit. Het is geen smoel, die grote vent tussen die huppels.

O en Nyana is krols. Die wil ook bebies. Dus probeert ze zo'n kruimel in het nekvel te pakken en het liefst zou ze ze mee naar boven nemen, naar de kattenkamer. Gelukkig lukt het haar niet want ze is te voorzichtig. Het wordt echt tijd dat ik op zoek ga voor haar naar een mooie rooie kerel.

20 maart 2011

Naar boven

Vandaag zijn Leoni en Sjoerd geweest en o wat waren ze verliefd op het span! Sjoerd had nog nooit een klein katje in het echt gezien. Denya krijgt een super gouden mandje, want ook deze mensen leven voor hun dieren. Denya krijgt 3 vriendjes erbij en meer dan voldoende ruimte om te rennen en te vliegen. Wij zijn echt blij met deze nieuwe blikopeners! En oooo wat erg, deze mooie meid mag wat langer bij ons blijven vanwege de vakantie afspraak die al stond. Nu hebben jullie vast allemaal meelij met ons J 

Gisteren durfden ze nog niet op het bovenste plankje van de hoge plafondpaal, nou vanavond wel hoor. En er zelf, op de kop, er weer vanaf zoals een Noor betaamd. De grote paal in de buitenren, daar halen we in ieder geval de bovenste plank vanaf wanneer het spul naar buiten gaat. Geen hersenschudding meer, dit is gewoon teveel geweest voor ons, emotioneel, maar zeker voor een kitten die dan pijn heeft. Dit mag nooit meer gebeuren.

Deze week laten we ze eens kennis maken met buurtkinderen en hondjes. Kinderen kennen ze al; hondjes nog niet. Mams voed nog steeds gelukkig en de krolsheid is op zijn retour. Grinnik, beter voor haar en ex kerel Gizmo. Waarom willen ze nou eigenlijk Bono niet he? Dat is iets wat ik niet snap. Want Shana heeft werkelijk normaal een bloedhekel aan Gizmo!

19 maart 2011

Naar boven

O o, mama Shana is krols... Niet leuk voor de melkproductie die ze nog in overvloed heeft. Direct de poezenpil gegeven, want ze moet altijd Gizmo hebben en die heeft het al zo moeilijk met 4 kitjes, en dan ook nog eens een lellebel erbij die constant achter z'n kont aanloopt? Das teveel voor meneer. 

De kittens zijn kleine race monstertjes en klimmen al zelf op de bank. Eraf springen kunnen ze al ruim een week. Over het eten maken we ons geen zorgen meer, er gaan 3 blikjes Gourmet Gold per dag doorheen... Ook zijn ze aan de baby brok. Blij toe want de drollen zijn nu weer drollen in plaats van flotsen. Morgen komt Leoni kijken naar de kittens, dus wie weet heeft er weer een mooie meid een gouden mandje gevonden.

De klimpalen hebben geen geheimen meer voor ze en gelukkig gaan ze nog niet op het bovenste plankje wat bijna aan het plafond zit. Blij toe dat ze dat nog te hoog vinden! 

15 maart 2011

Naar boven

Hèhè, het lek is boven wat eten betreft. Je kan het zo gek niet opnoemen of we hebben het geprobeerd. Kattenmelk bleven ze errug lekker vinden en verkozen dat boven welk soort vlees dan ook. Grijze haren hebben we ervan, want ze zijn zo ondernemend en actief, dat melk, zelfs met rijstebloem, niet voldoende is om het energie peil aan te vullen. Dus Henk kwam op het lumineuze idee: melk weg, en melk geprakt door het vlees. Nou ze eten niet, maar vreten!!! Terug kijkend hebben we het met Coco, het kitten van Takira, op dezelfde manier gedaan. Dat was ook zo'n klier. En grinnik, die meid weegt nu met ruim 5 maanden 4 kilo. Dus we gaan weer op weg naar dikbillen gelukkig.

Jee ik heb nog niet eens verteld dat ze snorren als bromfietsjes. Zodra je ze maar aanraakt als ze op schoot geklommen zijn gaat die knor aan. Feest hoor, als er 4 op schoot liggen J De keuken en gang hebben ze zich ook al toegeëigend en Denya zat vandaag als eerste op de trap, 3 treden hoog. Dus over een dag of 3 gaan ze de bovenverdieping verkennen. Ondernemend stel!

Eentje, welke weten we niet, zat vandaag onder de koelkast. Shana helemaal in paniek, want daar past zij niet meer tussen. Tja dat ga je krijgen he, met zulke mensgerichte diertjes, die willen zelfs bij je zijn als je in de keuken je prak zit te eten... Dus even gebarricadeerd nadat de stroom afgezet was natuurlijk zodat er geen ongelukken kunnen gebeuren. Het blijven Bosvlegels...

13 maart 2011

Naar boven

Wat een klieren zijn het zeg, met eten! Is het niet lekker genoeg dan lopen die krengen gewoon weg! Vandaag probeerde ik een blikje van Whiskas, kittenshit, en zoals anders fijngeprakt met een beetje water. 4 Stuks, ruiken en weglopen!!! Brokjes dan? Ech nie! Dan moeten ze kauwen, en daar vinden ze m'n vingers beter voor. Wat een spul zeg. Nou, dan maar weer Gourmet Gold. 3 Gingen gelijk lebberen, maar nr 4 bliefde niet. Dus ik weer met het spuitje in de weer. Je zag haar denken: o ja, das waar ook, dit was wél lekker en in no time was het schaaltje leeg. Ooooo nu al verziekt??? Maar tja, ze moeten wel veel eten om hun energie peil aan te vullen. Een groot deel van de dag is het hier rennen en vliegen door de tent. Het hokje van de lage krabpaal hebben ze ook al ontdekt en gaan er na het ravotten lekker liggen pitten. Mams vind dat geen strak plan en loopt de hele dag te prrrten dat ze moeten komen bij haar. Jah, dahag, we liggen hier prima mams! Na dit een dagje aangekeken te hebben, het hokje maar afgedicht met een kussen zodat Shana weer kan voeden en haar kids wassen en opvoeden. Grinnik, je moet dat spul dan zien graven aan dat kussen... eruit... wij willen erin!

De stofzuiger vinden ze niet erg, eentje kwam me vandaag zelfs 'helpen'. Vreemde mensen over de vloer? O dat zijn vast nieuwe klimpalen... Alleen, zucht, foto's maken van deze Bosvlegels das niet te doen. Van de 100 foto's mag ik blij zijn als er 3 zijn die niet bewogen zijn... 

Ze zitten midden in de 'schrik' fase, dus lopen we hier met wapperende zakjes, stampende voeten en vreemde voorwerpen. Na even een schrikje komen ze tevoorschijn om het eens te bekijken. O leuk, dat zakje is voor mij, en die stampende schoenen, daar kunnen we ook in bijten. Met andere woorden: lekker stabiel en vooral hondsbrutaal! En 100% zindelijk, ook wel prettig J

10 maart 2011

Naar boven

Hehe, eindelijk eet het spul vast voer. Nou ja, vast... Slobber van Gourmet Gold aangelengd met water. En uiteraard verwarmd. Dik 3 dagen heb ik ze eerst moeten dwingen met een spuitje en nu gaat het zelfstandig gelukkig. Tja en dan dient het volgende zich aan... Shana wast de kontjes niet meer. Dus na een dag kon het dekbed wat in de benche ligt in de was. Tijd voor een klein kattenbakje. Eentje in de benche, en eentje dicht bij het nest, want de plasjes werden net zo makkelijk gedeponeerd op het vloerkleed of het zijl. Op zich was het al vreemd dat Shana niet meer in de benche voor het toetje wilde zorgen. En dan ga je eens kijken he. Bah, plasjes. Dus na verschoning ging een kleintje eens kijken, en piepen. Na een beetje graven zette ik haar op het bakje waar ze natuurlijk eerst de steentjes probeerde op te vreten. Steentjes uit bekkie en ze ging graven in de steentjes! En whalaaaa een drolletje en een plas! Nummer 2 volgde al snel, en ook in het andere bakje ging het ineens spontaan. Maar oke, ook onder de buro stoel of midden in de kamer. So what.

Maar dat ze zo ontzettend mensgericht zijn is gewoon bizar. Ze hoeven je maar te zien of te horen en het is gewoon een ratteninvasie! Echt, ze rennen naar je toe, klimmen in m'n benen om direct op schoot te kruipen, te gaan spelen en knuffelen. Echt heel aandoenlijk. Toen met 10 kittens was het toch wel anders. Die kwamen op de bank, gingen liggen op een kluitje bij elkaar, maar kwamen zelden op schoot. Nou dat is met dit nestje wel heeeeeel anders. Met Coco was het ook anders, die speelde liever met Bono of Nyana. Puur genieten nu! Oke, mijn benen vinden het wat minder leuk. Maar ik zou ook sneller met het dekentje kunnen zijn. Alleen, het dekentje is niet relevant als ik gewoon door de kamer loop, want dan hangen ze er ook in, grinnik. Ik weet niet hoe jullie visualisatie is, maar als je het voor je kan zien hoe ik loop met aan 1 been 2 kittens en het 2e been 1 kitten. De 4e zit dan op mijn pantoffel... En het commentaar dat ze dan geven: Hee, ga eens zitten, ik wil op schootje!!! En als ze me zo gek krijgen, dan klimmen ze in m'n nek of gaan met vieren liggen spelen op schoot op een kluitje. Ikke  genieten? Grin, wat denken jullie J J J en ach, dat benen klimmen houd ook weer op gelukkig.

6 maart 2011

Naar boven

Slik, en toen was er nog maar 1... Piet kwam, zag en besloot. Weer gaat er een schoonheid over ruim 9 weken verhuizen naar een nieuw gouden mandje. Welke het gaat worden dat besluiten we pas over een week of 4, want per slot van rekening heb ik zelf de eerste keuze omdat ik het nestje puur voor mezelf heb gefokt om een silver poesje te krijgen. Voor Piet maakte het niet uit welke het zo worden, als het maar een grove poes was. Marianne die Dana uitkoos was voor haar de favoriet. Gelukkig voor mij heb ik nog 4 weken dus om mijn keuze te maken uit K4. Tot nu toe heb ik mijn oog laten van op het kitten met de witte neusdop, DeeDee genoemd. Maar dat is puur op uiterlijk. Het karakter is zo mogelijk nog belangrijker. Het moet een brutaaltje zijn zoals Coco uit het nestje van Takira van 2010. En zeker een stevige tante. 

Maar dat zal wel goed zitten. De kittens van Shana uit het eerste nestje zijn allemaal Donderstenen met een Hoofdletter D. Je kan het nu ook al aan de kleintjes merken hoor. Nergens bang van en hebben maling aan alles. 4 Weken oud vandaag... Zo grappig, waar mijn pantoffels heenlopen, daar huppelen ze vrolijk achteraan, zelfs helemaal naar de keuken. Daar kijken ze eens bedenkelijk, want dat is wel ver weg van het nest he. Shana vind het prima maar houd het spul heel goed in de gaten. Ze ligt op een strategische plek zodat ze alles kan overzien. Slimme meid. 

Poeh zeg, tis een hele verhandeling geworden. Moest denk ik even van me afschrijven dat ik vanavond de hele site om zeep geholpen heb... Ik wilde het welkoms logo verbeteren en deed iets fout. Oeps, dat koste me maagpijn... Maar tis weer opgelost, pjoe hee!

 5 maart 2011

Naar boven

Poepies zijn het, en scheetjes. Oftewel: het zijn heerlijke diertjes. Sinds gisteren klimmen ze zelf uit- en in de benche! Hartstikke leuk natuurlijk, en het Grote Genieten gaat nu echt beginnen. 4 Weken zijn ze morgen.

2 maart 2011

Naar boven

Ahhh het is zo leuk als je even weggeweest ben en je komt de kamer weer in. Alle vier komen ze dan rap op die korte pootjes naar de rand van de benche en piepen om aandacht! regelmatig zetten we ze even op hun kleed om ze te laten lopen en verkennen, wat ze duidelijk erg leuk vinden. Met die korte pootjes zitten ze zo onder de bank of achter de benche. Elk moment kan het gebeuren dat ze er zelf uitklimmen en dan is er niets meer veilig. Heerlijk! Steeds houden we ze volle koffiemelk voor de neusjes, die ze hooghartig hiervoor ophalen J   

Zondag komen er weer mensen kijken en als daar een klik mee is, dan is er nog maar 1 schoonheid over. Gisteren hebben de kleintjes kennis gemaakt met het fenomeen Kinderen. Nou ze zijn gelijk shock-proof. De dag ervoor mochten ze bovenop een baby van 3 maanden zitten wat ze bepaald niet erg vonden, lekker warm zo'n kindje. Shana wilde de baby wel bij haar in de benche hebben, want baby's zijn baby's moet ze gedacht hebben. Alleen toen het babytje haar scheurtje opentrok vond ze haar plan toch minder strak J

28 februari 2011

Naar boven

De kleintjes wassen zichzelf, of doen een poging tot. Het spelen met elkaar wordt steeds leuker. vandaag heeft Droppie Dana kennis gemaakt met haar nieuwe baasje. Die meid gaat het goed krijgen daar met 2 andere Noorse dames! EN Mijn compie is weer gemaakt!!!

27 februari 2011

Naar boven

Met K4 gaat het geweldig. Ze zijn 3 weken vandaag. Minder gaat het met mijn compie... Die is overleden. Dus even geen foto's en dit verhaaltje komt ook pas online als mijn beesie het weer doet. 

3 weken zijn ze vandaag en gemiddeld wegen ze 400 gram. En de nieuwsgierige kopjes gluren met regelmaat over de rand van de benche als ze wat horen. Als we erbij gaan zitten komen ze alle vier gezellig aangewiebeld op die kleine pootjes. Wanneer je ze aait duwen ze ook de kleine kopjes helemaal in je hand. Vanmiddag hoorde ik een kabaal vanuit de benche! Dus m'n hoofd eens om de hoek gestoken en wat zie ik? Droppie (zo genoemd omdat ze een zwart driehoekje op haar neusje heeft) is aan het vechten met 1 van haar zussen om dezelfde tepel. Echt een knokpartij, daar lusten de honden geen brood van. Ik heb het gefilmd, het kittengeweld. Want geweld was het!

19 februari 2011

Naar boven

Shana was heel braaf vandaag met het maken van foto's. Kleed op de salontafel, kitten erop en schieten met die hap. En ze vond het niet eens erg! Natuurlijk kwam ze er wel bij zitten maar vond alles goed. Wat een kanjer he. En wat doen die krengetjes stuk voor stuk? Met het kontje naar me toe gaan zitten... Dus ik moest net zolang wachten totdat ze met hun rondje klaar waren en ik de kopjes in beeld had. Het is me dus gelukt om K4 J fatsoenlijk in beeld te brengen.

Alle oogjes zijn gelukkig weer helemaal in orde en ze kijken frank en vrij de wereld in. Ze beginnen al een klein beetje te 'scharrelen' door de benche. En als ze te ver gaan, ahum verder dan 30 cm, dan worden ze resoluut terug gehaald door mams. Die legt haar poot er niet zachtzinnig op om ze vervolgens een paar ferme likken te geven. Gedwee gaan ze dan maar weer liggen drinken...

18 februari 2011

Naar boven

Lieve kleine Noorse boswatjes hier? Nou vergeet het maar hoor. Het zijn 4 kleine krengetjes! Echt, ze gunnen mekaar het licht in de ogen niet, en dus zitten bij 3 meiden een oogje dicht... Behalve bij degene met de grootste ronde kijkers die je ooit gezien hebt bij zo'n kleintje. Die is slimmer dan de rest, want met vechtpartijen doet ze haar oogjes  mooi dicht J

Met het wegen gaat het gelukkig al een stuk soepeler. Ik mag ze nu rustig meenemen om ze eens goed te bekijken; de oogjes te verzorgen (dat doen we trouwens samen, want hoe klein ze ook zijn, ze hébben een kracht!). En even heerlijk knuffen zonder dat ma ze wegpikt. Morgen gaan ze allemaal op hun kleed, zodat ik eindelijk eens leuke foto's kan maken van elk kitten apart. Uhhh waarschijnlijk zal ik Shana dan even in de keuken moeten zetten, want ik heb het bruine vermoeden dat ze ze linea recta weer de benche in tilt...

Inmiddels zitten ze zogoed als aan 3 keer hun geboorte gewicht, dus mij hoor je niet klagen over het groeien! Met 12 dagen zijn ze het  stadium muizen al voorbij, het zijn inmiddels hamsters, grinnik.

14 februari 2011

Naar boven

Jeetje, ineens zijn bij alle vier de oogjes open! Met grote ronde kijkers kunnen ze nu eindelijk hun mama zien. Het zijn zulke lieve zoete Boswatjes en horen doe je ze nooit. Behalve op de weegschaal dan... Ik geloof dat Shana begint door te krijgen dat ze uiteindelijk na 4 keer pikken ze allemaal weer terug krijgt, want nu houd ze op na 2 kittens om een gat in de deur te vreten. Ze komen lekker aan, de lichtste weegt 248 gram en de zwaarste 252 gram. Netjes toch?

Overdag liggen ze al een keer op schoot om lekker te wennen. Totdat ze mama gaan missen en die zal ze wel komen 'redden' hoor. Dus leg ik ze braaf weer terug. Bono gluurt regelmatig in de benche, alsof tie wil zeggen: hee, zijn jullie nou nog niet groot zodat we kunnen rennen? Nee Bono, ze kunnen je net zien en zich te pletter schrikken van je grote, zwarte verschijning!

11 februari 2011

Naar boven

De kittens reageerden gisteren al op onze stemmen. Die kleine schommelende kopjes omhoog, zo lief om te zien. 

Mams is nog steeds een furie als er 's avonds gewogen moet worden. Je ziet aan haar kopje als ik er eentje meeneem dat ze denkt: o wee als ik er eentje hoor piepen hoor, dan kom ik je opvreten! Gelukkig kan ze niet door de dichte deur. Lijst mee, weegschaal aan, kitten erop en het piepen begint. Tja, dan moet ik nog naar het snoetje kijken, witte neusdop, bruine neusdop of groene of rode nageltjes. Daarna even heerlijk snuiven en knuffelen. Nou daarna is de gilpartij compleet en vreet Shana haast een gat in de deur!

Maar verder is het Genieten met hoofdletter. Met de volgevreten buikjes wegen ze tussen 186 en 202 gram en buiten het wegen om, hoor je ze nooit J  

9 februari 2011

Naar boven

Ik heb de babies maar gemerkt met nagellak op de nageltjes... 2 Ervan, want het donkertje is te herkennen, en 1 gestreepte hoefde dus geen lakje. Ze groeien als kool, en ze zien er uit als kleine padjes. Je hoort ze zelfs niet als mams even haar benen gaat strekken.

Tja, je hoort ze wél als ik ze moet wegen... Sinds gisteren neem ik ze stuk voor stuk mee naar de keuken en snel de deur dicht, want Shana wil ze terug en NU! Ik heb ze stuk voor stuk goed bekeken en begin ze nu een klein beetje te herkennen aan de neusdop.

Na het verschonen van het nest zijn ze een beetje de weg kwijt en gaan ze scharrelen. Mams legt dan die poot niet zachtzinnig op zo'n katje waarop het beestje gilt alsof het wil zeggen: hee, ik liep toch zoëven en nou gaat het niet meer. Laat los joh! Waarop Shana het diertje in haar bek pakt en weer mee terug neemt. Geweldig om te zien.

 7 februari 2011

Naar boven

Jemig wat waren wij moe gisternacht! De dame in kwestie besloot door te gaan lopen prrrten en plekjes te gaan zoeken. Ze wilde graag de rest van de groep bij haar in de benche, alleen zagen die dat nog niet zo zitten. Dus na steeds van mij naar Henk gelopen te zijn en weer richting benche hebben we die op krukjes gezet en zijn bij haar gaan zitten op onze buro stoelen. 

Om kwart over 2 begonnen de weeën. Ze waren niet heftig, dus ik had er een hard hoofd in. Uiteindelijk zette de weeën om half drie door en ja hoor, daar kwam de eerste! O wat een vreselijk mooi kindje... Uiteraard was ze ook dit keer niet van plan om zelf de navelstreng door te bijten en de nageboorte op te eten, dat liet ze weer aan mij over. Gelukkig had ik dit keer een tang om de navelstreng af te binden, dus dat scheelde een hoop geklooi met draadjes. 

Na een uur kwam de tweede, ook weer zo'n mooitje. maar... a look a like met de eerste... Ook hier met de navelstreng en nageboorte eender. Zo deed ze dat de hele bevalling door, de rotmeid. En ik maar haar buikje aaien of haar rug, want dat stelde ze heel erg op prijs.

Weer precies een uur later kwam de derde. Gelukkig kon ik die onderscheiden van de eerste twee, deze was donkerder op de rug.

De vierde werd geboren om half zeven 's avonds. Ook weer een uur later. En nee, ook deze kon ik niet onderscheiden van de eerste 2. Oeps, dat wordt lastig met het bijhouden van de gewichten zeg!

Om Shana niet te stressen besloten we om de kittens de kittens te laten en niet verder te kijken naar eventuele verdere kenmerken, want we verwachten eigenlijk nog meer kittens, ze was nog zooo dik! Henk verliet de kraamkamer om 2 uur 's nachts, maar mij hield ze mooi tot 4 uur wakker. Elke keer als ik aanstalten maakte om naar bed te gaan verzon ze wel weer iets om me beneden te houden. Tja, en als je nog meer kittens verwacht dan geef je zo'n meidje toch echt haar zin.

Na een heel kort nachtje heb ik de DA de volgende morgen laten komen ter controle. Nee geen kittens meer, maar wel een sterk vergrote baarmoeder. Dus kreeg ze een pyton spuit en een AB injectie tegen eventuele infecties omdat ze iets verhoging had. Opgelucht dat voor ons de bevalling nu echt ten einde was, kon voor ons Het Grote Genieten gaan beginnen. 

En het verzinnen hoe die meiden uit elkaar te houden... 
Het zijn echt brave beestjes, zo heerlijk rustig en relaxed met lekker dikke buikjes. Mams Shana is een wereld moedertje. Dan merk je ook als je wilt wegen of foto's maken. Zodra ze merkt dat er eentje weg is, dan is het: snok, weg kitje. Ze jat ze zo uit je handen als je niet oplet. Morgen in de herkansing, want we zullen ze toch op de een of andere manier moeten gaan 'merken'.

 6 februari 2011 

Naar boven

Henk heeft vannacht maar op de bank geslapen, want ze liep maar te roepen en te prrrten dat het een lieve lust was. Dus ze ging eindelijk beginnen. Tot 12 uur 's middags was er niets aan de hand.